Imam Ahmad : 15408

حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ سِيَاهٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ قَالَ أَتَيْتُ أَبَا وَائِلٍ فِي مَسْجِدِ أَهْلِهِ أَسْأَلُهُ عَنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الَّذِينَ قَتَلَهُمْ عَلِيٌّ بِالنَّهْرَوَانِ فَفِيمَا اسْتَجَابُوا لَهُ وَفِيمَا فَارَقُوهُ وَفِيمَا اسْتَحَلَّ قِتَالَهُمْ قَالَ كُنَّا بِصِفِّينَ فَلَمَّا اسْتَحَرَّ الْقَتْلُ بِأَهْلِ الشَّامِ اعْتَصَمُوا بِتَلٍّ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لِمُعَاوِيَةَ أَرْسِلْ إِلَى عَلِيٍّ بِمُصْحَفٍ وَادْعُهُ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ لَنْ يَأْبَى عَلَيْكَ فَجَاءَ بِهِ رَجُلٌ فَقَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ { أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنْ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ } فَقَالَ عَلِيٌّ نَعَمْ أَنَا أَوْلَى بِذَلِكَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ قَالَ فَجَاءَتْهُ الْخَوَارِجُ وَنَحْنُ نَدْعُوهُمْ يَوْمَئِذٍ الْقُرَّاءَ وَسُيُوفُهُمْ عَلَى عَوَاتِقِهِمْ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا نَنْتَظِرُ بِهَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الَّذِينَ عَلَى التَّلِّ أَلَا نَمْشِي إِلَيْهِمْ بِسُيُوفِنَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَتَكَلَّمَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ فَلَقَدْ رَأَيْتُنَا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ يَعْنِي الصُّلْحَ الَّذِي كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ وَلَوْ نَرَى قِتَالًا لَقَاتَلْنَا فَجَاءَ عُمَرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا عَلَى الْحَقِّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي أَبَدًا قَالَ فَرَجَعَ وَهُوَ مُتَغَيِّظٌ فَلَمْ يَصْبِرْ حَتَّى أَتَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللَّهُ أَبَدًا قَالَ فَنَزَلَتْ سُورَةُ الْفَتْحِ قَالَ فَأَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُمَرَ فَأَقْرَأَهَا إِيَّاهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَفَتْحٌ هُوَ قَالَ نَعَمْ

Isinalaysay sa amin ni [Ya'la bin 'Ubaid] mula kay [Abdul Aziz bin Siyah] mula kay [Habib bin Abu Thabit] na nagsabi: Pumunta ako kay [Abu Wa'il] sa moske ng kanyang pamilya at tinanong siya tungkol sa mga taong nilabanan ni 'Ali sa Nahrawan, anong mga bagay ang kanilang tinanggap, anong mga bagay ang kanilang hindi sinasang-ayunan, at anong mga bagay ang nagpahintulot kay 'Ali na labanan sila. Sinabi ni (Abu Wa'il radliyallahu'anhu): Nasa Siffin kami, noong nagaganap ang digmaan sa mga tao ng Syria, matatag silang naninindigan sa kanilang mataas na kalagayan. Pagkatapos ay sinabi ni 'Amr bin Al 'As kay Mu'awiyah, 'Magpadala ka ng isang tao kay 'Ali na may dalang Mushaf at anyayahan mo siya sa Aklat ni Allah, hindi niya ito tatanggihan.' Lumapit ang mensahero kay 'Ali at nagsabi, 'Sa pagitan namin at mo ay ang aklat ni Allah. 'Hindi mo ba napansin na ang mga taong binigyan ng bahagi, katulad ng Aklat (Torah), sila ay tinatawag sa Aklat ni Allah upang ang Aklat ay magtatag ng batas sa pagitan nila; Pagkatapos ay tumalikod ang ilan sa kanila, at lagi nilang tinatalikuran (ang katotohanan)' 'Sabi ni Ali; Oo, ako ang mas karapat-dapat na gawin iyon, sa pagitan namin at ninyo ay naroon ang aklat ni Allah. Pagkatapos ay dumating ang Al Khawarij, noong panahong iyon ay tinawag namin silang Al Qurra', ang kanilang mga espada ay inilagay sa kanilang mga balikat. Sinabi nila; O Amirul Mukminin, bakit natin sila hinihintay, ang mga taong nasa talampas, hindi ba dapat tayong lumakad patungo sa kanila dala ang ating mga espada, hanggang sa magpasya si Allah sa pagitan natin at nila? Pagkatapos ay sinabi [ni Sahl bin Hunaif]; O mga tao, itama ninyo ang inyong mga sarili, nakipagkasundo tayo noong panahon ng Hudaibiyah sa pagitan ng Propeta sallallaahu'alaihiwasallam at ng mga musrikin. Kung gusto nating makipagdigma, tiyak na mangyayari ito. Pagkatapos ay lumapit si 'Umar kay Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam, na nagsasabing; "O Sugo ng Allah, hindi ba tayo nasa itaas ng katotohanan at sila ay nasa itaas ng kasinungalingan, hindi ba totoo na kung may mamatay sa atin, sila ay mapupunta sa langit at kung may mamatay, sila ay mapupunta sa impyerno?" Sumagot siya, oo. (Si 'Umar radliyallahu'anhu) ay nagsabi; bakit natin binibigyan ng ganitong insulto ang ating relihiyon at tayo ay bumabalik, hindi ba't nagpasya ang Allah sa pagitan natin at nila? sabi niya: "O Ibn Khattab, ako si Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam at (Allah Azzawajalla) ay hindi ako pababayaan magpakailanman." (Si Abu Wa'il radliyallahu'anhu) ay nagsabi; Pagkatapos ay umuwi si Umar na galit at naiinip kaya't lumapit siya kay Abu Bakr, nagtataka, "O Abu Bakr, hindi ba tayo ay higit sa katotohanan at sila ay higit sa kasinungalingan, hindi ba ang ating mga biktima ay nasa langit at ang kanilang mga biktima ay nasa impyerno?" "O ​​Ibn Al Khattab, siya si Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam at hindi siya pababayaan ni Allah Azzawajalla magpakailanman." (Si Abu Wa'il radliyallahu'anhu) ay nagsabi; pagkatapos ay ipinadala ako ni Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam kay 'Umar, at binasa ko ito sa kanya; Sumagot siya, Oo.