Asy Syu'araa'(26): 214. Dan berilah peringatan kepada kerabat-kerabatmu yang terdekat
Imam Ahmad : 15349
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي التَّيْمِيَّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ يَعْنِي النَّهْدِيَّ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَضْمَةٍ مِنْ جَبَلٍ فَعَلَا أَعْلَاهَا ثُمَّ نَادَى أَوْ قَالَ قَالَ يَا آلَ عَبْدِ مَنَافَاهُ إِنِّي نَذِيرٌ إِنَّ مَثَلِي وَمَثَلَكُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ رَأَى الْعَدُوَّ فَانْطَلَقَ يَرْبَأُ أَهْلَهُ يُنَادِي أَوْ قَالَ يَهْتِفُ يَا صَبَاحَاهْ قَالَ أَبِي قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ أَوْ وَهْبِ بْنِ عَمْرٍو وَهُوَ خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ زُهَيْرُ بْنُ عَمْرٍو فَلَمَّا أَخْطَأَ تَرَكْتُ وَهْبَ بْنَ عَمْرٍو
Egblɔ na mí [Muhammad bin Abu 'Adi] vavã [Sulaiman] si nye At Taimi, tso [Abu 'Uthman] gbɔ si nye An-Nahdi, tso [Qabishah bin Muhariq] gbɔ gblɔ be; esi woɖe kpukpui la ɖe go na Nyagblɔɖila sallallaahu’alahiwasallam, xlɔ̃ nu wò ƒomea kple wò ƒometɔwo, elia kpe aɖe le to aɖe dzi emegbe wòtsi tre ɖe etame hedo ɣli alo gblɔ be; ‘O Abdul Manaf ƒe ƒomea me tɔwo katã, nyee nye nuxlɔ̃amela. Nye kpɔɖeŋu kple wò kpɔɖeŋu le abe ŋutsu si kpɔ futɔ aɖe eye wòxlɔ̃ nu eƒe ƒomea enumake to kaƒoƒo alo gbɔgblɔ me ene; Oo nɔvinyewo katã. fofonye gblɔ be; Ibn Abu 'Ady gblɔ tso hadith sia ŋu, tso Qabishah bin Muhariq alo tso Wahab bin 'Amr gbɔ, eye wòva dze be ewɔ vodada, elabena esi sɔ enye [Zuhair bin 'Amr], esi wòɖe eme vodadatɔe la, medzo le Wahab bin 'Amr gbɔ.