Asy Syu'araa'(26): 214. Dan berilah peringatan kepada kerabat-kerabatmu yang terdekat
Imam Ahmad : 15349
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي التَّيْمِيَّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ يَعْنِي النَّهْدِيَّ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَضْمَةٍ مِنْ جَبَلٍ فَعَلَا أَعْلَاهَا ثُمَّ نَادَى أَوْ قَالَ قَالَ يَا آلَ عَبْدِ مَنَافَاهُ إِنِّي نَذِيرٌ إِنَّ مَثَلِي وَمَثَلَكُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ رَأَى الْعَدُوَّ فَانْطَلَقَ يَرْبَأُ أَهْلَهُ يُنَادِي أَوْ قَالَ يَهْتِفُ يَا صَبَاحَاهْ قَالَ أَبِي قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ أَوْ وَهْبِ بْنِ عَمْرٍو وَهُوَ خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ زُهَيْرُ بْنُ عَمْرٍو فَلَمَّا أَخْطَأَ تَرَكْتُ وَهْبَ بْنَ عَمْرٍو
Uqautisimavavut [muhamat piin apu 'ati] sulilluni [sulaiman] taijaujuq at taimi, taikanngat [apu 'utman] taijaujuq an-nahti, taikanngat [kapisa piin muharik] uqalauqpuq; Titiraqsimajuq saqqitautillugu kiggaqtuqtimut salalahu’alahivasalammut, ujjiqsuqujilutit ilagijarnik ilatinillu, majuralauqpuq ujarangmik qaqqaup qaangani taimali qulaani nangiqsilluni nillialluni uvvaluunniit uqaqhluni; 'ai aaptul manav ilalimaangit, uvanga ujjiqsuqtittijiuvunga. Uuttuutigijara uuttuutigijarnut suurlu angut takuguni akiraminik ammalu uqaujjittautigilluni ilaminik uqaalaluni uvvaluunniit uqarluni; Nukalimaakka. Ataataga uqalauqtuq; Ipn apu 'ati uqalaurmat taassuma hatis miksaanut, kapisa piin muharikmik uvvaluunniit vahap piin 'amirmik, ammalu tammaqtuminiulilaurmat, tammaqsimanngittuq [juhai piin 'am], tammaqtuni nalunaiqsitillugu, qimalauqtara vahap piin 'am.