Asy Syu'araa'(26): 214. Dan berilah peringatan kepada kerabat-kerabatmu yang terdekat
Imam Ahmad : 15349
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي التَّيْمِيَّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ يَعْنِي النَّهْدِيَّ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَضْمَةٍ مِنْ جَبَلٍ فَعَلَا أَعْلَاهَا ثُمَّ نَادَى أَوْ قَالَ قَالَ يَا آلَ عَبْدِ مَنَافَاهُ إِنِّي نَذِيرٌ إِنَّ مَثَلِي وَمَثَلَكُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ رَأَى الْعَدُوَّ فَانْطَلَقَ يَرْبَأُ أَهْلَهُ يُنَادِي أَوْ قَالَ يَهْتِفُ يَا صَبَاحَاهْ قَالَ أَبِي قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ أَوْ وَهْبِ بْنِ عَمْرٍو وَهُوَ خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ زُهَيْرُ بْنُ عَمْرٍو فَلَمَّا أَخْطَأَ تَرَكْتُ وَهْبَ بْنَ عَمْرٍو
Haali en [Muhammadu bin Abuu Aadi] goonga [Suleymaan] woni At Taimi, ummoraade e [Abuu Usmaan] woni An-Nahdi, ummoraade e [Qabishah bin Muhariq] wiyi; nde aaye oo jippinaa e Nelaaɗo sallallaahu'alahiwasallam, jeertin ɓesngu maa e banndiraaɓe maa, o ƴeeŋi haayre dow tulde ndeen o darii dow o wulli walla o wiyi; 'Eeh galle Abdul Manaf fof, ko miin woni jeertinoowo. Yeru am e yeru maa ina wayi no neɗɗo jiyɗo gaño, ɗoon e ɗoon jeertina ɓesngu mum e noddude walla wiyde; Oo fof banndiraaɓe am. baaba am wiyi; Ibnu Abu Aadi wiyi e ooɗoo hadiis, ummoraade e Qabishah bin Muhariq walla ummoraade e Wahab bin Amr, ɗum noon ina wayi no o feewaani, sabu ko laaɓti ko [Zuhair bin Amr], nde o faamni ɗum ko feewaani, mi acci Wahab bin Amr.