Imam Ahmad : 15294
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَلَّامِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ حَبَّةَ وَسَوَاءَ ابْنَيْ خَالِدٍ قَالَا دَخَلْنَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصْلِحُ شَيْئًا فَأَعَنَّاهُ فَقَالَ لَا تَأْيَسَا مِنْ الرِّزْقِ مَا تَهَزَّزَتْ رُءُوسُكُمَا فَإِنَّ الْإِنْسَانَ تَلِدُهُ أُمُّهُ أَحْمَرَ لَيْسَ عَلَيْهِ قِشْرَةٌ ثُمَّ يَرْزُقُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Esan digute [Abu Mu'awiyah] esan; esan digu [Al A'masy] [Sallam bin Syurahbil] [Habbah] eta [Sawa'], esan zuten Khaliden bi seme; Sallallaahu'alaihiwasallam Profeta ezagutu genuen bik, zerbait konpontzen ari zen, berari kexatu egin ginen, esan zuen: 'Ez etsi Allahren mantenua zure burua oraindik mugitzen den bitartean. Gizakia bere amak jaio zen egoera gorrian, ezer eduki gabe, orduan Allah Azzawajallak eman zion mantenua».