Imam Ahmad : 15254

قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْعَلُ فِي قَسْمِ الْغَنَائِمِ عَشْرًا مِنْ الشَّاءِ بِبَعِيرٍ قَالَ شُعْبَةُ وَأَكْثَرُ عِلْمِي أَنِّي قَدْ سَمِعْتُ مِنْ سَعِيدٍ هَذَا الْحَرْفَ وَجَعَلَ عَشْرًا مِنْ الشَّاءِ بِبَعِيرٍ وَقَدْ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ عَنْهُ قَالَ مُحَمَّدٌ وَقَدْ سَمِعْتُ مِنْ سُفْيَانَ هَذَا الْحَرْفَ

Naʻe pehē ʻe [Rafiʻ pini Khatij] radliyalahuʻanhu; Naʻe vahevahe ʻe Rasulullah ʻa e ghanimah ʻi he lēvolo ʻo e kosi ʻe hongofulu ki he kāmeli ʻe taha. Naʻe pehē ʻe Supa; pea fakatatau ki he me'a 'oku ou 'ilo na'a ku fanongo meia Sa'id mo e ngaahi lea ko 'eni, 'Na'a ne ngaohi ha kosi 'e hongofulu 'o tatau mo e kameli 'e taha'. Ko e moʻoni, ʻi heʻene talamai ʻa Sufyan meiate iá, naʻe pehē ʻe Muhammad; Naʻá ku fanongo ki he fehālaaki fakaʻētita ko ʻení meia Sufyan.