Imam Ahmad : 15242

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرًا سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ قَالَ كُنَّا نُخَابِرُ وَلَا نَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا حَتَّى زَعَمَ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهُ فَتَرَكْنَاهُ

اسان کي [سفيان] ٻڌايو آهي ته؛ مون ٻڌو آهي ته [عمرو] ٻڌو آهي ته [ابن عمر] چوندو هو ته؛ اسان هڪ ڀيرو مخابره ڪيو ۽ ڏٺو ته ڪو مسئلو نه هو، تنهن ڪري [رافع بن خديج] کي پڪ هئي ته رسول الله ﷺ ان کي منع ڪيو آهي، تنهن ڪري اسان ان کي ڇڏي ڏنو.