இஸ்லாத்தை ஏற்கவும், இங்கே கிளிக் செய்யவும்
இஸ்லாம் அல்-ஹக்: குர்ஆன் & ஹதீஸ்
(உண்மையான இஸ்லாம்)



Imam Ahmad : 15237

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي مَعْبَدُ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكِ بْنِ أَبِي كَعْبِ بْنِ الْقَيْنِ أَخُو بَنِي سَلِمَةَ أَنَّ أَخَاهُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ وَكَانَ مِنْ أَعْلَمِ الْأَنْصَارِ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ وَكَانَ كَعْبٌ مِمَّنْ شَهِدَ الْعَقَبَةَ وَبَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا قَالَ خَرَجْنَا فِي حُجَّاجِ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَقَدْ صَلَّيْنَا وَفَقِهْنَا وَمَعَنَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ كَبِيرُنَا وَسَيِّدُنَا فَلَمَّا تَوَجَّهْنَا لِسَفَرِنَا وَخَرَجْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ الْبَرَاءُ لَنَا يَا هَؤُلَاءِ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ وَاللَّهِ رَأْيًا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدْرِي تُوَافِقُونِي عَلَيْهِ أَمْ لَا قَالَ قُلْنَا لَهُ وَمَا ذَاكَ قَالَ قَدْ رَأَيْتُ أَنْ لَا أَدَعَ هَذِهِ الْبَنِيَّةِ مِنِّي بِظَهْرٍ يَعْنِي الْكَعْبَةَ وَأَنْ أُصَلِّيَ إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا وَاللَّهِ مَا بَلَغَنَا أَنَّ نَبِيَّنَا يُصَلِّي إِلَّا إِلَى الشَّامِ وَمَا نُرِيدُ أَنْ نُخَالِفَهُ فَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا لَهُ لَكِنَّا لَا نَفْعَلُ فَكُنَّا إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ صَلَّيْنَا إِلَى الشَّامِ وَصَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ أَخِي وَقَدْ كُنَّا عِبْنَا عَلَيْهِ مَا صَنَعَ وَأَبَى إِلَّا الْإِقَامَةَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْأَلْهُ عَمَّا صَنَعْتُ فِي سَفَرِي هَذَا فَإِنَّهُ وَاللَّهِ قَدْ وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْهُ شَيْءٌ لَمَّا رَأَيْتُ مِنْ خِلَافِكُمْ إِيَّايَ فِيهِ قَالَ فَخَرَجْنَا نَسْأَلُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنَّا لَا نَعْرِفُهُ لَمْ نَرَهُ قَبْلَ ذَلِكَ فَلَقِيَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ تَعْرِفَانِهِ قَالَ قُلْنَا لَا قَالَ فَهَلْ تَعْرِفَانِ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَمَّهُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ وَكُنَّا نَعْرِفُ الْعَبَّاسَ كَانَ لَا يَزَالُ يَقْدَمُ عَلَيْنَا تَاجِرًا قَالَ فَإِذَا دَخَلْتُمَا الْمَسْجِدَ فَهُوَ الرَّجُلُ الْجَالِسُ مَعَ الْعَبَّاسِ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَسْجِدَ فَإِذَا الْعَبَّاسُ جَالِسٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ جَالِسٌ فَسَلَّمْنَا ثُمَّ جَلَسْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ هَلْ تَعْرِفُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ يَا أَبَا الْفَضْلِ قَالَ نَعَمْ هَذَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ سَيِّدُ قَوْمِهِ وَهَذَا كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَنْسَى قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّاعِرُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَقَالَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي خَرَجْتُ فِي سَفَرِي هَذَا وَهَدَانِي اللَّهُ لِلْإِسْلَامِ فَرَأَيْتُ أَنْ لَا أَجْعَلَ هَذِهِ الْبَنِيَّةَ مِنِّي بِظَهْرٍ فَصَلَّيْتُ إِلَيْهَا وَقَدْ خَالَفَنِي أَصْحَابِي فِي ذَلِكَ حَتَّى وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ فَمَاذَا تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَقَدْ كُنْتَ عَلَى قِبْلَةٍ لَوْ صَبَرْتَ عَلَيْهَا قَالَ فَرَجَعَ الْبَرَاءُ إِلَى قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى مَعَنَا إِلَى الشَّامِ قَالَ وَأَهْلُهُ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ صَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى مَاتَ وَلَيْسَ ذَلِكَ كَمَا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُمْ قَالَ وَخَرَجْنَا إِلَى الْحَجِّ فَوَاعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَقَبَةَ مِنْ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ فَلَمَّا فَرَغْنَا مِنْ الْحَجِّ وَكَانَتْ اللَّيْلَةُ الَّتِي وَعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ أَبُو جَابِرٍ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَكُنَّا نَكْتُمُ مَنْ مَعَنَا مِنْ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمْرَنَا فَكَلَّمْنَاهُ وَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا جَابِرٍ إِنَّكَ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَشَرِيفٌ مِنْ أَشْرَافِنَا وَإِنَّا نَرْغَبُ بِكَ عَمَّا أَنْتَ فِيهِ أَنْ تَكُونَ حَطَبًا لِلنَّارِ غَدًا ثُمَّ دَعَوْتُهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَخْبَرْتُهُ بِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمَ وَشَهِدَ مَعَنَا الْعَقَبَةَ وَكَانَ نَقِيبًا قَالَ فَنِمْنَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَعَ قَوْمِنَا فِي رِحَالِنَا حَتَّى إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ خَرَجْنَا مِنْ رِحَالِنَا لِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَسَلَّلُ مُسْتَخْفِينَ تَسَلُّلَ الْقَطَا حَتَّى اجْتَمَعْنَا فِي الشِّعْبِ عِنْدَ الْعَقَبَةِ وَنَحْنُ سَبْعُونَ رَجُلًا وَمَعَنَا امْرَأَتَانِ مِنْ نِسَائِهِمْ نَسِيبَةُ بِنْتُ كَعْبٍ أُمُّ عُمَارَةَ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي مَازِنِ بْنِ النَّجَّارِ وَأَسْمَاءُ بِنْتُ عَمْرِو بْنِ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي سَلِمَةَ وَهِيَ أُمُّ مَنِيعٍ قَالَ فَاجْتَمَعْنَا بِالشِّعْبِ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَنَا وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ عَمُّهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عَلَى دِينِ قَوْمِهِ إِلَّا أَنَّهُ أَحَبَّ أَنْ يَحْضُرَ أَمْرَ ابْنِ أَخِيهِ وَيَتَوَثَّقُ لَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا كَانَ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَوَّلَ مُتَكَلِّمٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ قَالَ وَكَانَتْ الْعَرَبُ مِمَّا يُسَمُّونَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ الْأَنْصَارِ الْخَزْرَجَ أَوْسَهَا وَخَزْرَجَهَا إِنَّ مُحَمَّدًا مِنَّا حَيْثُ قَدْ عَلِمْتُمْ وَقَدْ مَنَعْنَاهُ مِنْ قَوْمِنَا مِمَّنْ هُوَ عَلَى مِثْلِ رَأْيِنَا فِيهِ وَهُوَ فِي عِزٍّ مِنْ قَوْمِهِ وَمَنَعَةٍ فِي بَلَدِهِ قَالَ فَقُلْنَا قَدْ سَمِعْنَا مَا قُلْتَ فَتَكَلَّمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخُذْ لِنَفْسِكَ وَلِرَبِّكَ مَا أَحْبَبْتَ قَالَ فَتَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَا وَدَعَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَغَّبَ فِي الْإِسْلَامِ قَالَ أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَعُونِي مِمَّا تَمْنَعُونَ مِنْهُ نِسَاءَكُمْ وَأَبْنَاءَكُمْ قَالَ فَأَخَذَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ نَعَمْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَنَمْنَعَنَّكَ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أُزُرَنَا فَبَايِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَحْنُ أَهْلُ الْحُرُوبِ وَأَهْلُ الْحَلْقَةِ وَرِثْنَاهَا كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ قَالَ فَاعْتَرَضَ الْقَوْلَ وَالْبَرَاءُ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو الْهَيْثَمِ بْنُ التَّيِّهَانِ حَلِيفُ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الرِّجَالِ حِبَالًا وَإِنَّا قَاطِعُوهَا يَعْنِي الْعُهُودَ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ نَحْنُ فَعَلْنَا ذَلِكَ ثُمَّ أَظْهَرَكَ اللَّهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى قَوْمِكَ وَتَدَعَنَا قَالَ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَلْ الدَّمَ الدَّمَ وَالْهَدْمَ الْهَدْمَ أَنَا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مِنِّي أُحَارِبُ مَنْ حَارَبْتُمْ وَأُسَالِمُ مَنْ سَالَمْتُمْ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْرِجُوا إِلَيَّ مِنْكُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا يَكُونُونَ عَلَى قَوْمِهِمْ فَأَخْرَجُوا مِنْهُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا مِنْهُمْ تِسْعَةٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَثَلَاثَةٌ مِنْ الْأَوْسِ وَأَمَّا مَعْبَدُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنِي فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَخِيهِ عَنْ أَبِيهِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ ضَرَبَ عَلَى يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ ثُمَّ تَتَابَعَ الْقَوْمُ فَلَمَّا بَايَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَرَخَ الشَّيْطَانُ مِنْ رَأْسِ الْعَقَبَةِ بِأَبْعَدِ صَوْتٍ سَمِعْتُهُ قَطُّ يَا أَهْلَ الْجُبَاجِبِ وَالْجُبَاجِبُ الْمَنَازِلُ هَلْ لَكُمْ فِي مُذَمَّمٍ وَالصُّبَاةُ مَعَهُ قَدْ أَجْمَعُوا عَلَى حَرْبِكُمْ قَالَ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ مَا يَقُولُهُ عَدُوُّ اللَّهِ مُحَمَّدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَزَبُّ الْعَقَبَةِ هَذَا ابْنُ أَزْيَبَ اسْمَعْ أَيْ عَدُوَّ اللَّهِ أَمَا وَاللَّهِ لَأَفْرُغَنَّ لَكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا إِلَى رِحَالِكُمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عُبَادَةَ بْنِ نَضْلَةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَئِنْ شِئْتَ لَنَمِيلَنَّ عَلَى أَهْلِ مِنًى غَدًا بِأَسْيَافِنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ أُومَرْ بِذَلِكَ قَالَ فَرَجَعْنَا فَنِمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا غَدَتْ عَلَيْنَا جُلَّةُ قُرَيْشٍ حَتَّى جَاءُونَا فِي مَنَازِلِنَا فَقَالُوا يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ إِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّكُمْ قَدْ جِئْتُمْ إِلَى صَاحِبِنَا هَذَا تَسْتَخْرِجُونَهُ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا وَتُبَايِعُونَهُ عَلَى حَرْبِنَا وَاللَّهِ إِنَّهُ مَا مِنْ الْعَرَبِ أَحَدٌ أَبْغَضَ إِلَيْنَا أَنْ تَنْشَبَ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ مِنْكُمْ قَالَ فَانْبَعَثَ مَنْ هُنَالِكَ مِنْ مُشْرِكِي قَوْمِنَا يَحْلِفُونَ لَهُمْ بِاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ هَذَا شَيْءٌ وَمَا عَلِمْنَاهُ وَقَدْ صَدَقُوا لَمْ يَعْلَمُوا مَا كَانَ مِنَّا قَالَ فَبَعْضُنَا يَنْظُرُ إِلَى بَعْضٍ قَالَ وَقَامَ الْقَوْمُ وَفِيهِمْ الْحَارِثُ بْنُ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيُّ وَعَلَيْهِ نَعْلَانِ جَدِيدَانِ قَالَ فَقُلْتُ كَلِمَةً كَأَنِّي أُرِيد

இது எங்களுடன் தொடர்புடையது [யஃகூப்] கூறினார்; எங்களிடம் [என் தந்தை] [இப்னு இஷாக்] கூறினார்; அவர் என்னிடம் [பானி சலாமாவின் சகோதரர் மபாத் பின் கஅப் பின் மாலிக் பின் அபு காப் பின் அல் யாகின்] தனது சகோதரர் [உபைதுல்லாஹ் பின் கஅப்] அன்சாரிகளில் மிகவும் அறிவுடையவர் என்று கூறினார். ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம், கூறி; பலதெய்வ வழிபாடு செய்பவர்களில் இருந்து ஹஜ்ஜை நிறைவேற்ற எங்கள் மக்களுடன் நாங்கள் சென்றோம், நாங்கள் பிரார்த்தனை செய்து புரிந்துகொண்டோம், நாங்கள் எங்கள் உருவமும் தலைவருமான அல் பரா பின் மரூருடன் இருந்தோம். நாங்கள் புறப்பட்டு மதீனாவை விட்டு வெளியேறிய போது அல் பரா எங்களிடம் கூறினார்: மக்களே! -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; நாங்கள் அவரிடம், உங்கள் கனவு என்ன? அதற்கு அவர் பதிலளித்தார், நான் காபாவை விட்டு வாகனத்தில் செல்லமாட்டேன் என்றும் அதை எதிர்கொண்டு தொழுவேன் என்றும் கனவு கண்டேன். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அப்போது நாங்கள் சொன்னோம்; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நமது நபிகள் ஷாம் திசையைத் தவிர தொழுகை நடத்தவில்லை என்பதும், நாங்கள் அவருடன் முரண்பட விரும்பவில்லை என்பதும் எங்களுக்கு வந்த செய்தியாகும். பிறகு 'நான் அவரை நோக்கிப் பிரார்த்திக்கிறேன்' என்றார். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; பிறகு, 'அதைச் செய்ய மாட்டோம்' என்று சொன்னோம். எனவே, தொழுகை நேரம் வந்ததும், நாங்கள் மக்காவில் இருக்கும் வரை ஷாம் கஅபாவை நோக்கித் தொழுதபோது நாங்கள் எதிர்கொண்டோம். என் தம்பி சொன்னான்; அவர் செய்ததை நாங்கள் கண்டித்தோம், ஆனால் அவர் செய்ததை உறுதியாகப் பிடித்துக் கொள்ளாமல் தயக்கம் காட்டினார். நாங்கள் மக்காவை வந்தடைந்தபோது, ​​அவர் கூறினார்; 'என் சகோதரரின் மகனே, ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் சென்று, எனது பயணத்தில் நான் என்ன செய்தேன் என்று கேளுங்கள்'. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் செய்ததில் எனக்கு உடன்பாடில்லை என்பதால், நான் செய்ததைப் பற்றி என் உள்ளத்தில் ஏதோ ஒன்று வருத்தமாக இருக்கிறது. -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; பிறகு நாங்கள் வெளியே சென்று ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைப் பற்றிக் கேட்டோம், ஏனென்றால் எங்களுக்கு அவரைத் தெரியாது, இதுவரை அவரைப் பார்த்ததில்லை. அப்போது அவர் 'உங்கள் இருவருக்கும் இது தெரியுமா? -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; நாங்கள், 'இல்லை' என்றோம். அவருடைய மாமா அல் அபாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிபை உங்களுக்குத் தெரியுமா என்று கேட்டார். எனவே நாங்கள் ஆம் என்றோம். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அல் அப்பாஸை நாங்கள் அறிவோம், ஏனென்றால் அவர் ஒரு வணிகராக எங்களிடம் வந்தார். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; நீங்கள் இருவரும் மசூதிக்குள் நுழைந்திருந்தால், அவர் அல் அப்பாஸுடன் அமர்ந்திருப்பார். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; பின்னர் நாங்கள் மசூதிக்குள் நுழைந்தோம், அல் அப்பாஸ் அமர்ந்திருந்தார், அவருடன் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும் அமர்ந்திருந்தார்கள், நாங்கள் வணக்கம் சொல்லிவிட்டு அவர்கள் அருகில் அமர்ந்தோம். ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அல் அப்பாஸிடம், ஓ அபு அல் ஃபத்ல், இந்த இரண்டு பேரை உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவர் பதிலளித்தார், ஆம் இவர் தான் அல் பர்ரா பின் மரூர், அவருடைய மக்களின் தலைவர், இவர்தான் கஅப் பின் மாலிக். அவர் கூறுகிறார்; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் உணர்ந்த ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வார்த்தைகளை நான் மறக்க மாட்டேன். அவர், ஆம் என்று பதிலளித்தார். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அல் பர்ரா பின் மரூர் கூறினார்; நபியுல்லாஹ், நான் எனது பயணத்தில் இருந்தேன், அல்லாஹ் எனக்கு இஸ்லாத்தை காட்டினான், பின்னர் நான் கஅபாவை நோக்கி திரும்பவில்லை என்று கனவு கண்டேன், பின்னர் நான் அதை எதிர்கொண்டு பிரார்த்தனை செய்தேன், ஆனால் என் தோழர்கள் அதை அந்த விஷயத்தில் மறுத்தனர். அதனால் நான் சங்கடமாக உணர்கிறேன், அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர் கூறினார்: நீங்கள் ஏற்கனவே கிப்லாவில் இருக்கிறீர்கள், நீங்கள் பொறுமையாக இருந்தால். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; பிறகு அல் பர்ரா ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் கிப்லாவுக்குச் சென்று எங்களுடன் ஷாமை நோக்கித் தொழுதார்கள். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அவர் இறக்கும் வரை, அவர் இன்னும் காபாவை நோக்கித் தொழுகிறார் என்று அவரது குடும்பத்தினர் நினைத்தனர். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால் அப்படி இல்லை, அவர்களை விட எங்களுக்கு நன்றாக தெரியும். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; நாங்கள் ஹஜ்ஜுக்காக வெளியே சென்றோம், தஸ்ரீக் நாளின் நடுவில் அகபாவில் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வாக்குறுதி அளித்தோம், நாங்கள் ஹஜ் செய்த பிறகு, அன்று இரவுதான் நாங்கள் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வாக்குறுதி அளித்தோம். நாங்கள் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் ஹராம், அபு ஜாபிர் அவர்களுடன் இருந்தோம். எங்களுடன் இருந்தவரை பலதெய்வவாதிகளிடம் இருந்து மறைத்தோம், இது எங்கள் தொழில், அவரிடம் பேசினோம், ஓ அபு ஜாபிர் நீங்கள் எங்கள் ஆளுமைகளில் ஒருவர், எங்களில் ஒரு உன்னதமானவர், எங்களுக்கு உங்களை மிகவும் பிடிக்கும், நாளை நீங்கள் நரகத்திற்கு எரிபொருளாக மாறினால் அது அவமானம். பிறகு நான் அவரை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தேன், ரஸூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வாக்குறுதியுடன் அவரிடம் சொன்னேன், அவரும் இஸ்லாத்தைத் தழுவி அகபா நிகழ்வில் பங்கேற்றார், அவர் மக்கள் பிரதிநிதி. -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அன்றிரவு நாங்கள் எங்கள் வாகனத்தில் எங்கள் மக்களுடன் ஒன்றாக உறங்கினோம், இரவின் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்குப் பிறகு நாங்கள் எங்கள் குழுவை விட்டு வெளியேறி நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றினோம், நாங்கள் பறவைகள் நடப்பது போல் கவலையுடன் இடைவெளிகளைக் கடந்து சென்றோம், நாங்கள் அகபாவுக்கு அருகில் உள்ள இரண்டு மலைகளுக்கு இடையில் ஒரு சாலையில் கூடுவோம். எங்களில் எழுபது பேர், நசிபா பின்த் கஅப், உமு உமாரா, பானி மஸின் பின் அல் நஜர் பெண்களில் ஒருவரான உமு உமாரா மற்றும் அஸ்மா பின்த் அம்ர் பின் ஆதி பின் தாபித், பானி ஸலமாவின் பெண்களில் ஒருவரான உமு மானி என்ற இரு பெண்களும் இருந்தோம். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; நாங்கள் அந்த சாலையில் கூடி, ரஸூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தோம். ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தம் மாமா அல் அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் அவர்களுடன் வந்தார், அந்த நேரத்தில் அவர் தனது மக்களைப் போலவே மத நம்பிக்கையுடன் இருந்தார். ஆனால் அவர் தனது சகோதரனின் விவகாரங்களைப் பார்க்க மிகவும் விரும்பினார், மேலும் அவர் அதை வலுப்படுத்தினார். நாங்கள் அமர்ந்ததும், அல் அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் முதலில் பேசினார், 'அல் கஜ்ராஜ் மக்களே! நாடு. -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அல்லாஹ்வின் தூதரே, உங்களுக்கும் உங்கள் ரப்புக்கும் நீங்கள் விரும்புவதைப் பற்றி நீங்கள் கூறியதை நாங்கள் கேட்டுள்ளோம். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பேசினார், அவர் படித்து, அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லாவிடம் பிரார்த்தனை செய்தார், அவர் இஸ்லாத்தை அறிவுறுத்தினார். அவர் கூறினார்: 'உங்கள் பெண்களையும் உங்கள் குழந்தைகளையும் பாதுகாப்பது போல் நீங்கள் என்னைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று நான் உங்களிடம் சத்தியம் செய்கிறேன். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; பிறகு அல் பர்ரா பின் மரூர் அவரைக் கைப்பிடித்து, பின் கூறினார்; 'ஆம், உங்களை அல் ஹக்குடன் அனுப்பியவரால், எங்கள் குடும்பத்தை அச்சுறுத்தும் அனைத்து இடையூறுகளையும் நாங்கள் தடுப்பது போல், எல்லா இடையூறுகளிலிருந்தும் உங்களைத் தடுப்போம். அல்லாஹ்வின் தூதரே எங்களைப் போற்றுங்கள், நாங்கள் போரிடுவதில் வல்லவர்கள், ஆயுதம் ஏந்தி விளையாடுவதில் வல்லவர்கள், தலைமுறை தலைமுறையாக அவர்களிடம் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அல் பர்ரா ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைப் பேசச் சொன்னபோது யாரோ ஒருவர் அவருடைய வார்த்தைகளை இடைமறித்தார், அதாவது பானி அப்துல் அஸிஹாலின் பிரதிநிதியான அபு அல் ஹைட்சம் பின் அத்-தைஹான், அவர் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, எங்களுக்கும் மக்களுக்கும் இடையே ஒரு உடன்படிக்கை உள்ளது, நாங்கள் உடன்படிக்கையை உடைக்க வேண்டுமா, நாங்கள் அதைச் செய்தால் நீங்கள் ஒப்புக்கொள்கிறீர்களா, பின்னர் உங்கள் மக்களிடம் திரும்புவதற்கு அல்லாஹ் உங்களை வெல்வான், நீங்கள் எங்களை விட்டு வெளியேறி விடுங்கள்? -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அப்போது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே கூறினார்கள்: 'ஆனால் இரத்தத்தை கவனித்துக் கொள்ளுங்கள், இரத்தத்தை கவனித்துக் கொள்ளுங்கள். அழிவை கவனித்துக் கொள்ளுங்கள் , அழிவை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். நான் உங்களில் ஒரு பகுதி, நீங்கள் என்னில் ஒரு பகுதி, நீங்கள் சண்டையிடுபவர்களுக்கு எதிராக நான் சண்டையிடுவேன், நீங்கள் சமாதானம் செய்பவர்களுடன் நான் சமாதானம் செய்வேன். அப்போது ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: உங்களிடமிருந்து பன்னிரண்டு பிரதிநிதிகள் எழுங்கள், அவர்கள் தங்கள் மக்களிலிருந்து வருவார்கள். அவர்கள் பன்னிரண்டு பிரதிநிதிகளையும் வழங்கினர். ஒன்பது கஸ்ராஜ் மற்றும் மூன்று அவுஸ். மஃபத் பின் கஅப் தனது சகோதரர் கஅப் பின் மாலிக்கின் ஹதீஸில் என்னிடம் கூறினார்; நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் முதலில் கையை ஒப்படைத்தவர் அல் பர்ரா பின் மரூர், பின்னர் அவரது மக்கள். நாங்கள் ரஸூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் விசுவாச உறுதிமொழி எடுத்த பிறகு, ஷைத்தான் அகபா மலையின் உச்சியில் இருந்து நான் கேட்டிராத உரத்த குரலில், 'மலைகளிலும் வீடுகளிலும் வசிப்பவர்களே, துரோகிகளால் சூழப்பட்டிருக்கும் தாழ்ந்த மக்கள் உங்களுக்குத் தெரியாதா, அவர்கள் சண்டையிட ஒப்புக்கொண்டார்கள். அலி, அதாவது இப்னு இஷாக், 'ஓ முஹம்மது, அல்லாஹ்வின் எதிரி என்ன சொன்னார்? ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அதுதான் இந்த அகபாவில் வசிக்கும் அஸாபின் பிசாசு, இது அஸாபின் பிசாசின் குழந்தை, கேள், அல்லாஹ்வின் எதிரியே, உன்னுடன் போரிட நான் கவனம் செலுத்துகிறேன்! அப்போது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'உங்கள் வாகனங்களில் ஏறுங்கள்' என்று கூறினார்கள். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; அல் அப்பாஸ் பின் உபாதா பின் நத்ல்லாஹ் கூறினார்; அவரிடம், அல் ஹக்குடன் உங்களை அனுப்பியவர் மீது ஆணையாக, நீங்கள் விரும்பினால், நாங்கள் எங்கள் வாள்களுடன் நாளை மினா மக்களிடம் வருவோம். -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; ரஸூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அப்படிச் செய்ய நான் கட்டளையிடப்படவில்லை. -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; பின்னர் நாங்கள் வீட்டிற்குச் சென்றோம், நாங்கள் காலை வரை தூங்கினோம். அடுத்து, குரைஷ் அதிகாரிகள் எங்களைச் சந்தித்து, நாங்கள் நிறுத்தும் இடத்திற்கு வந்து சொன்னார்கள்; கஸ்ராஜ் மக்களே, நீங்கள் எங்கள் நண்பரான ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்துள்ளீர்கள் என்ற செய்தி எங்களுக்கு வந்துள்ளது, நீங்கள் அவரை எங்கள் நடுவில் இருந்து வெளியேறும்படி அழைத்தீர்கள், மேலும் எங்களுடன் சண்டையிட அவருக்கு விசுவாசமாக உறுதியளித்தீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையே போர் நடந்தால் உங்களை விட நாங்கள் வெறுக்கும் அரபு வேறு யாரும் இல்லை. -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; பின்னர் பலதெய்வவாதிகள் எங்களிடமிருந்து வந்தார்கள், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பெயரால் அவர்களிடம் சத்தியம் செய்தனர், எதுவும் நடக்கவில்லை, அவர்கள் நேர்மையானவர்கள், ஏனென்றால் எங்களுக்கு என்ன நடந்தது என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது. -கஅப் பின் மாலிக் ரத்லியல்லாஹுஅன்ஹு- கூறினார்; எங்களில் சிலர் அவருடைய நண்பரை ஒருவரையொருவர் பார்த்தோம். பின்னர் மக்கள் எழுந்து, அவர்களில் அல் ஹாரித் பின் ஹிஸ்யாம் பின் அல் முகிரோ அல் மக்ஸூமி இரண்டு புதிய செருப்புகளைச் சுமந்திருந்தார். அப்போது நான் அவர்களுடன் சேர விரும்புவது போல் ஒரே வாக்கியத்தில் சொன்னேன்: அபு ஜாபிரே, நீங்கள் என்ன செய்ய முடியும், அபு ஜாபிரே, நீங்கள் எங்கள் நபர்களில் ஒருவர், நீங்கள் குரைஷி இளைஞனின் செருப்பு போன்ற இரண்டு செருப்புகளை மட்டுமே எடுத்தீர்கள். பிறகு அதைக் கேட்ட அல் ஹரித் அவர்கள் இருவரையும் விடுவித்துவிட்டு என் மீது எறிந்துவிட்டு கூறினார்; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் அதை அணிவீர்கள். அப்போது அபூ ஜாபிர் கூறினார்; அல்லாஹ் உங்களை பாதுகாக்கட்டும். அல்லாஹ்வுக்காக, இளைஞனே, இரண்டு செருப்புகளையும் அவனிடம் திருப்பிக் கொடு. அப்போது நான் சொன்னேன்; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் திருப்பித் தரமாட்டேன். அவர் கூறுகிறார்; அல்லாஹ்வின் ஆணையாக இது ஒரு சமாதான ஒப்பந்தம். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நல்ல வார்த்தைகள் உண்மையாக இருந்தால், நான் அவற்றை அகற்றுவேன். இது கஅப் பின் மாலிக்கின் அகபாவின் நிகழ்வுகள் மற்றும் அவற்றில் அவர் பின்பற்றியவை பற்றிய ஹதீஸ் ஆகும்.