Imam Ahmad : 15217

حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَسَمَةُ الْمُؤْمِنِ إِذَا مَاتَ طَائِرٌ يَعْلُقُ بِشَجَرِ الْجَنَّةِ حَتَّى يُرْجِعَهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى إِلَى جَسَدِهِ يَوْمَ يَبْعَثُهُ اللَّهُ

আমাক কৈছে [ছা’দ বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [মোৰ পিতৃ] [ছালিহ]ৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাবে] কৈছে; মোক [আব্দুৰ ৰহমান বিন আব্দুল্লাহ বিন কাআব বিন মালিক] কৈছে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ওচৰলৈ খবৰ নাহিল -[কাৰোবাৰ] পৰা-, [কাব বিন মালিকে] ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামে কৈছে, ‘যেতিয়া এজন মুমিনৰ আত্মা মৃত্যুবৰণ কৰিব, তেতিয়া ই উৰি যাব আৰু জান্নাতৰ গছত ওলমি থাকিব যেতিয়ালৈকে আল্লাহ তাবাৰোকা ৱা তাআলাই ইয়াক নিজৰ শৰীৰলৈ ঘূৰাই নিদিয়ে, যিদিনা আল্লাহে ইয়াক উত্থাপন নকৰে’।