Imam Ahmad : 15211

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحٍ قَالَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ مَا كُنْتُ فِي غَزَاةٍ أَيْسَرَ لِلظَّهْرِ وَالنَّفَقَةِ مِنِّي فِي تِلْكَ الْغَزَاةِ قَالَ لَمَّا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَتَجَهَّزُ غَدًا ثُمَّ أَلْحَقُهُ فَأَخَذْتُ فِي جَهَازِي فَأَمْسَيْتُ وَلَمْ أَفْرُغْ فَقُلْتُ آخُذُ فِي جَهَازِي غَدًا وَالنَّاسُ قَرِيبٌ بَعْدُ ثُمَّ أَلْحَقُهُمْ فَأَمْسَيْتُ وَلَمْ أَفْرُغْ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الثَّالِثُ أَخَذْتُ فِي جَهَازِي فَأَمْسَيْتُ فَلَمْ أَفْرُغْ فَقُلْتُ أَيْهَاتَ سَارَ النَّاسُ ثَلَاثًا فَأَقَمْتُ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ النَّاسُ يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ فَجِئْتُ حَتَّى قُمْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقُلْتُ مَا كُنْتُ فِي غَزَاةٍ أَيْسَرَ لِلظَّهْرِ وَالنَّفَقَةِ مِنِّي فِي هَذِهِ الْغَزَاةِ فَأَعْرَضَ عَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ النَّاسَ أَنْ لَا يُكَلِّمُونَا وَأُمِرَتْ نِسَاؤُنَا أَنْ يَتَحَوَّلْنَ عَنَّا قَالَ فَتَسَوَّرْتُ حَائِطًا ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا أَنَا بِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَقُلْتُ أَيْ جَابِرُ نَشَدْتُكَ بِاللَّهِ هَلْ عَلِمْتَنِي غَشَشْتُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَوْمًا قَطُّ قَالَ فَسَكَتَ عَنِّي فَجَعَلَ لَا يُكَلِّمُنِي قَالَ فَبَيْنَا أَنَا ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ سَمِعْتُ رَجُلًا عَلَى الثَّنِيَّةِ يَقُولُ كَعْبًا كَعْبًا حَتَّى دَنَا مِنِّي فَقَالَ بَشِّرُوا كَعْبًا

اسان کي [اسماعيل] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [ابن عون] [عمر بن ڪثير بن افلح] کان ٻڌايو آهي ته؛ [ڪعب بن مالڪ] چيو؛ مون خيبر جي جنگ کان وڌيڪ گاڏيون ۽ سامان حاصل ڪرڻ ۾ آسان جنگ نه ڏٺي آهي. جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم روانا ٿيڻ وارا هئا، مون چيو ته 'مان سڀاڻي تيار ڪندس. مان پنهنجو لنچ وٺڻ کان پوءِ پڪڙيندس. پر دير سان منجهند تائين، مون اڃا تائين اهو نه ڪيو هو. مون چيو؛ مان سڀاڻي پنهنجو سامان کڻندس. ماڻهو اڃا تائين ويجهو آهن، مان انهن سان پڪڙيندس. منجهند ۾، مون اڃا تائين ان جي تياري مڪمل نه ڪئي هئي. ٽئين ڏينهن، مون پنهنجو لنچ تيار ڪيو، منجهند تائين ۽ مان ختم نه ٿيو هوس. مون ٻيهر چيو، افسوس، انسان ٽن ڏينهن کان هليا ويا آهن ۽ مان اڃا تائين پوئتي رهجي ويو آهيان. جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم آيا، ماڻهن کيس عذر ڏنا، پوءِ مان آيو جيستائين مان سندس سامهون نه هوس. مون چيو؛ هن جنگ کان سواءِ ڪنهن به جنگ ۾ مون لاءِ گاڏيون ۽ سامان حاصل ڪرڻ آسان نه هو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پوئتي موٽيا ۽ ماڻهن کي چيو ته اسان سان نه ڳالهايو ۽ اسان جي زالن کي چيو ته اسان کي ڇڏي ڏيو - ڪعب بن مالڪ رضي الله عنه - چيو؛ پوءِ مان هڪ ڏينهن باغ ۾ چڙهيس، اهو معلوم ٿيو ته مان جابر بن عبدالله سان مليس. مون چيو؛ اي جابر، الله جو قسم ڇا توهان کي خبر آهي ته مون ان ڏينهن الله ۽ سندس رسول سان دوکو ڪيو هو؟ - ڪعب بن مالڪ رضي الله عنه - چيو؛ پوءِ هن مون کي خاموش ڪرايو ۽ مون سان بلڪل به نه ڳالهايو. هڪ ڏينهن مون تسانيه ٽڪري تي ڪنهن کي چوندي ٻڌو: خوش ٿيو اي ڪعب، خوش ٿيو اي ڪعب، جيستائين هو مون وٽ آيو ۽ چيو: ڪعب کي خوشخبري ڏي.