Imam Ahmad : 14965
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ مَوْلًى لَهُمْ مُزَاحِمِ بْنِ أَبِي مُزَاحِمٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَالِدِ بْنِ أُسَيْدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ خُزَاعَةَ يُقَالُ لَهُ مُحَرِّشٌ أَوْ مُخَرِّشٌ لَمْ يُثْبِتْ سُفْيَانُ اسْمَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ مِنْ الْجِعْرَانَةِ لَيْلًا فَاعْتَمَرَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَصْبَحَ كَبَائِتٍ بِهَا فَنَظَرْتُ إِلَى ظَهْرِهِ كَأَنَّهُ سَبِيكَةُ فِضَّةٍ
É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Sufyan bin ‘Uyainah] sín [Isma’il bin ‘Umayah] sín kannumɔ yetɔn, [Muzahim bin Abu Muzahim] gɔ́n, sín [Abdil Aziz bin Abdullah bin Khalid bin Usaid] gɔ́n sín Khuza’ah sín sunnu e nɔ nyí [Mukharriya bin ‘S é jí] alǒ Mukharriya bin Uyaisy gɔ́n ǎ. mention de son nom- Gbeyiɖɔ sallallaahu’alaihiwasallam tɔ́n sín Ji’ronah gbè ɖokpo zǎnmɛ, enɛ gudo ɔ, é bló Umrah bo lɛkɔ wá kaka bo dɔ́ Ji’ranah zǎnmɛ enɛ gudo ɔ, un mɔ akɔ́n tɔn e cí kpatagan kpo ɖɔhun é.