Orang yang bangun dari tempat duduknya lalu kembali, dialah yang paling berhak menempatinya

Imam Ahmad : 14937

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْوَاسِطِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ وَهْبِ بْنِ حُذَيْفَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَامَ الرَّجُلُ مِنْ مَجْلِسِهِ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ وَإِنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ فَقَامَ إِلَيْهَا ثُمَّ رَجَعَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ

موږ ته وویل [عفان] وویل؛ موږ ته [خالد الوسطي] وویل؛ له عمرو بن یحیی [محمد بن یحیی] له [خپل تره وصی بن حبان] له هغه [وھب بن حذیفه] څخه روایت دی چې رسول الله (صلی الله علیه وسلم) وفرمایل: که څوک له خپلې څوکۍ څخه ودریږي، چې قبضه یې کړې وي، بیا یې هم هغه څه پرېښودل، چې بیا یې هم زیات حق درلود. شاته که هغه بیرته راشي نو ډیر حقونه لري.