Imam Ahmad : 14917

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ فِي النَّجْمِ وَسَجَدَ النَّاسُ مَعَهُ قَالَ الْمُطَّلِبُ وَلَمْ أَسْجُدْ مَعَهُمْ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ مُشْرِكٌ فَقَالَ الْمُطَّلِبُ فَلَا أَدَعُ السُّجُودَ فِيهَا أَبَدًا

আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [মা’মাৰ] [ইবনে থাউছ]ৰ পৰা [‘ইক্ৰিমাহ বিন খালিদ]ৰ পৰা [আল মুত্তলিব বিন আবু ৱাদা’ৰ পৰা] কৈছে কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামক সজ্জিত কৰা দেখিলোঁ কাৰণ তেওঁ ছূৰা আন-নাজম, -আন নাজম:-ত থকা আয়াতখন পঢ়িলে তাৰ পিছত মানুহেও তেওঁৰ লগত ছাজদাত যোগ দিলে। আল মুত্তালিবে কয়; মই তেওঁলোকৰ লগত সজ্জা কৰা নাছিলো, কাৰণ সেই সময়ত তেওঁ এতিয়াও মুশ্বৰিক আছিল। তেতিয়া আল মুত্তলিবে ক’লে; কিন্তু পিছলৈ মই চিৰদিনৰ বাবে পঢ়ি থাকোঁতে চিজদা এৰি যোৱা নাছিলো।