Rasulullah memohonkan perlindungan untuk orang yang sedang sakit, beliau membaca: ADZHIBIL BA'SA RABBAN NAAS, ISYFI ANTASY SYAAFI LAA SYIFAA'A ...

Imam Ahmad : 14906

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ وَيُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُثْمَانَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْعَبَّاسِ فِي حَدِيثِهِ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ أُمِّهِ أُمِّ جَمِيلٍ بِنْتِ الْمُجَلِّلِ قَالَتْ أَقْبَلْتُ بِكَ مِنْ أَرْضِ الْحَبَشَةِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِنْ الْمَدِينَةِ عَلَى لَيْلَةٍ أَوْ لَيْلَتَيْنِ طَبَخْتُ لَكَ طَبِيخًا فَفَنِيَ الْحَطَبُ فَخَرَجْتُ أَطْلُبُهُ فَتَنَاوَلْتَ الْقِدْرَ فَانْكَفَأَتْ عَلَى ذِرَاعِكَ فَأَتَيْتُ بِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاطِبٍ فَتَفَلَ فِي فِيكَ وَمَسَحَ عَلَى رَأْسِكَ وَدَعَا لَكَ وَجَعَلَ يَتْفُلُ عَلَى يَدَيْكَ وَيَقُولُ أَذْهِبْ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا فَقَالَتْ فَمَا قُمْتُ بِكَ مِنْ عِنْدِهِ حَتَّى بَرَأَتْ يَدُكَ

اسان کي [ابراهيم بن ابو العباس] ۽ [يونس بن محمد] بيان ڪيو آهي؛ اسان کي [عبد الرحمن بن عثمان] بيان ڪيو آهي؛ [ابراهيم بن ابو العباس] پنهنجي حديث ۾ [ابن ابراهيم بن محمد بن حاثب] چيو آهي؛ مون کي [منهنجي پيءُ] پنهنجي ڏاڏي [محمد بن حاثب] کان سندس ماءُ [ام جميل بنت المجليل] کان بيان ڪيو آهي، چيو آهي ته: مان توهان سان حبشه کان مليو هوس جيستائين مان هڪ يا ٻه ڏينهن مديني ۾ رهيس، مون توهان لاءِ کاڌو پچايو، پر ڪاٺيون ختم ٿي ويون، تنهنڪري مان ان کي گهرڻ لاءِ ٻاهر ويس. توهان هڪ ٿانو کڻي رهيا هئا، اهو الٽو ٿي ويو ۽ توهان جي هٿ تي لڳو، پوءِ مان توهان کي رسول الله ﷺ سان ملڻ لاءِ وٺي ويس. مون ان کي چيو، منهنجي پيءُ ۽ ماءُ جو قسم، اي الله جا رسول! هي محمد بن حاثب آهي، پوءِ هن توهان جي وات ۾ ٿڪايو ۽ توهان جو مٿو ڌوتو ۽ توهان لاءِ دعا گهري، پوءِ هن توهان جي هٿ ۾ ٿڪايو ۽ پڙهيو؛ 'اي انساني رب، درد کي ختم ڪر، ان کي شفا ڏي ڇو ته تون قادر مطلق شفا ڏيندڙ آهين. توکان شفا کانسواءِ ڪا به شفا ناهي. اهڙي شفا جيڪا ڪا به بيماري نه ڇڏي.' -ام جميل رضي الله عنهما- چيو؛ مان توهان سان گڏ نه بيٺي رهندس جيستائين توهان جو هٿ شفا نه ٿئي.