Imam Ahmad : 14811
حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُمْرَانَ رَجُلٌ كَانَ بِوَاسِطٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ لَا يُتِمُّ التَّكْبِيرَ يَعْنِي إِذَا خَفَضَ وَإِذَا رَفَعَ
A erenikem [Rauh bin ‘Ubadah] a erenikem [Syu’bah] a erenikem [Al Hasan bin ‘Umran] [emon mwan mi nonnom lon Wasith]. Apasa; Ua fen rongorong [Abdullah bin Abdurrahman bin Abza] a apasa seni [seman we] pwe fan ew a iotek ren ewe Soufos, ina minne ese awesi ewe takbir, wewen nupwen a feitiw me uta seni an chappetiw.