Imam Ahmad : 14749
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ رَاشِدٍ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ تُوُفِّيَ رَجُلٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَنِي عُذْرَةَ فَقُبِرَ لَيْلًا فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْبَرَ الرَّجُلُ لَيْلًا حَتَّى يُصَلَّى عَلَيْهِ إِلَّا أَنْ يَضْطَرُّوا إِلَى ذَلِكَ
Esan digu ['Affan] esan digu [Al Mubarok] esan dit [Nashr bin Rosyid] [kontatu zuen pertsonak] ehun urteko [Jabir bin Abdullah Al Anshori] esan zuen; Bazen Bani Udrako gizon bat hil eta gauez lurperatu zutena. Orduan, sallallaahu'alaihiwasallam Profetak gauez jendea lurperatzea debekatu zuen, beraz, beharrezkoa zenean izan ezik, otoitz egin zitzaion.