Imam Ahmad : 14743

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ إِلَى الْمُشْرِكِينَ لِيُقَاتِلَهُمْ وَقَالَ لِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ يَا جَابِرُ لَا عَلَيْكَ أَنْ تَكُونَ فِي نَظَّارِي أَهْلِ الْمَدِينَةِ حَتَّى تَعْلَمَ إِلَى مَا يَصِيرُ أَمْرُنَا فَإِنِّي وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي أَتْرُكُ بَنَاتٍ لِي بَعْدِي لَأَحْبَبْتُ أَنْ تُقْتَلَ بَيْنَ يَدَيَّ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا فِي النَّظَّارِينَ إِذْ جَاءَتْ عَمَّتِي بِأَبِي وَخَالِي عَادِلَتَهُمَا عَلَى نَاضِحٍ فَدَخَلَتْ بِهِمَا الْمَدِينَةَ لِتَدْفِنَهُمَا فِي مَقَابِرِنَا إِذْ لَحِقَ رَجُلٌ يُنَادِي أَلَا إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَرْجِعُوا بِالْقَتْلَى فَتَدْفِنُوهَا فِي مَصَارِعِهَا حَيْثُ قُتِلَتْ فَرَجَعْنَا بِهِمَا فَدَفَنَّاهُمَا حَيْثُ قُتِلَا فَبَيْنَمَا أَنَا فِي خِلَافَةِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَثَارَ أَبَاكَ عَمَلُ مُعَاوِيَةَ فَبَدَا فَخَرَجَ طَائِفَةٌ مِنْهُ فَأَتَيْتُهُ فَوَجَدْتُهُ عَلَى النَّحْوِ الَّذِي دَفَنْتُهُ لَمْ يَتَغَيَّرْ إِلَّا مَا لَمْ يَدَعْ الْقَتْلُ أَوْ الْقَتِيلُ فَوَارَيْتُهُ قَالَ وَتَرَكَ أَبِي عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ فَاشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي التَّقَاضِي فَأَتَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ أَبِي أُصِيبَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَتَرَكَ عَلَيَّ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ وَاشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي التَّقَاضِي فَأُحِبُّ أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ لَعَلَّه أَنْ يُنَظِّرَنِي طَائِفَةً مِنْ تَمْرِهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ فَقَالَ نَعَمْ آتِيكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَرِيبًا مِنْ وَسَطِ النَّهَارِ وَجَاءَ مَعَهُ حَوَارِيُّهُ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ وَدَخَلَ فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَنِي الْيَوْمَ وَسَطَ النَّهَارِ فَلَا أَرَيْتُكِ وَلَا تُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي بِشَيْءٍ وَلَا تُكَلِّمِيهِ فَدَخَلَ فَفَرَشَتْ لَهُ فِرَاشًا وَوِسَادَةً فَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ قَالَ وَقُلْتُ لِمَوْلًى لِيَ اذْبَحْ هَذِهِ الْعَنَاقَ وَهِيَ دَاجِنٌ سَمِينَةٌ وَالْوَحَا وَالْعَجَلَ افْرُغْ مِنْهَا قَبْلَ أَنْ يَسْتَيْقِظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَكَ فَلَمْ نَزَلْ فِيهَا حَتَّى فَرَغْنَا مِنْهَا وَهُوَ نَائِمٌ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَيْقَظَ يَدْعُو بِالطَّهُورِ وَإِنِّي أَخَافُ إِذَا فَرَغَ أَنْ يَقُومَ فَلَا يَفْرَغَنَّ مِنْ وُضُوئِهِ حَتَّى تَضَعَ الْعَنَاقَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَمَّا قَامَ قَالَ يَا جَابِرُ ائْتِنِي بِطَهُورٍ فَلَمْ يَفْرُغْ مِنْ طُهُورِهِ حَتَّى وَضَعْتُ الْعَنَاقَ عِنْدَهُ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَقَالَ كَأَنَّكَ قَدْ عَلِمْتَ حُبَّنَا لِلَّحْمِ ادْعُ لِي أَبَا بَكْرٍ قَالَ ثُمَّ دَعَا حَوَارِيَّيْهِ اللَّذَيْنِ مَعَهُ فَدَخَلُوا فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ كُلُوا فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَ لَحْمٌ مِنْهَا كَثِيرٌ قَالَ وَاللَّهِ إِنَّ مَجْلِسَ بَنِي سَلِمَةَ لَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَهُوَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ أَعْيُنِهِمْ مَا يَقْرُبُهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَخَافَةَ أَنْ يُؤْذُوهُ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ وَقَامَ أَصْحَابُهُ فَخَرَجُوا بَيْنَ يَدَيْهِ وَكَانَ يَقُولُ خَلُّوا ظَهْرِي لِلْمَلَائِكَةِ وَاتَّبَعْتُهُمْ حَتَّى بَلَغُوا أُسْكُفَّةَ الْبَابِ قَالَ وَأَخْرَجَتْ امْرَأَتِي صَدْرَهَا وَكَانَتْ مُسْتَتِرَةً بِسَقِيفٍ فِي الْبَيْتِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلِّ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكِ وَعَلَى زَوْجِكِ ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي فُلَانًا لِغَرِيمِي الَّذِي اشْتَدَّ عَلَيَّ فِي الطَّلَبِ قَالَ فَجَاءَ فَقَالَ أَيْسِرْ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي إِلَى الْمَيْسَرَةِ طَائِفَةً مِنْ دَيْنِكَ الَّذِي عَلَى أَبِيهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ قَالَ مَا أَنَا بِفَاعِلٍ وَاعْتَلَّ وَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مَالُ يَتَامَى فَقَالَ أَيْنَ جَابِرٌ فَقَالَ أَنَا ذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كِلْ لَهُ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَنَظَرْتُ إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا الشَّمْسُ قَدْ دَلَكَتْ قَالَ الصَّلَاةَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَانْدَفَعُوا إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ قَرِّبْ أَوْعِيَتَكَ فَكِلْتُ لَهُ مِنْ الْعَجْوَةِ فَوَفَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَجِئْتُ أَسْعَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِهِ كَأَنِّي شَرَارَةٌ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَلَّى فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ تَرَ أَنِّي كِلْتُ لِغَرِيمِي تَمْرَهُ فَوَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ أَيْنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَجَاءَ يُهَرْوِلُ فَقَالَ سَلْ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ غَرِيمِهِ وَتَمْرِهِ فَقَالَ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ سَوْفَ يُوَفِّيهِ إِذْ أَخْبَرْتَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَكَرَّرَ عَلَيْهِ هَذِهِ الْكَلِمَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ وَكَانَ لَا يُرَاجِعُ بَعْدَ الْمَرَّةِ الثَّالِثَةِ فَقَالَ يَا جَابِرُ مَا فَعَلَ غَرِيمُكَ وَتَمْرُكَ قَالَ قُلْتُ وَفَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَرَجَعَ إِلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ أَلَمْ أَكُنْ نَهَيْتُكِ أَنْ تُكَلِّمِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ أَكُنْتَ تَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُورِدُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي ثُمَّ يَخْرُجُ وَلَا أَسْأَلُهُ الصَّلَاةَ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ

Sinabi sa amin ['Affan] ay sinabi sa amin [Abu 'Awanah] ay sinabi sa amin [Al Aswad bin Qais] mula kay [Nubaih Al 'Anazi] mula kay [Jabir bin Abdullah] ay nagsabi; Ang Propeta sallallaahu'alaihiwasallam ay umalis sa Medina patungo sa mga politeista upang labanan sila. Abdullah, sinabi sa akin ng aking ama, O Jabir, hindi mo kailangang pumunta sa digmaan. Sapat na para sa iyo na maging tagapagbalita para sa mga tao ng Medina upang malaman mo ang aming kapalaran. Sumpa man kay Allah, kung hindi ko iniwan ang aking mga anak na babae, mamahalin ko sana kung ikaw ay mapatay sa harap ko. (Jabir bin Abdullah Radliyallahu'anhuma) ay nagsabi; Habang ako ay naghihintay, dumating ang aking tiyahin dala ang mga bangkay ng aking ama at tiyuhin na nakasakay sa mga kamelyo patungo sa lungsod ng Medina upang ilibing sa sementeryo (Medina). Biglang may sumunod na lalaki at nagsabi, "Alamin mo na sinabi sa iyo ng Propeta sallallaahu'alaihiwasallam na huwag magdala ng mga biktima ng digmaan at ilibing sila kung saan sila pinatay." Pagkatapos ay ibinalik namin siya, inilibing namin siya kung saan pinatay ang dalawa. Noong panahon ng Kalipa ni Mu'awiyah bin Abu Sufyan, isang lalaki ang dumating at nagsabi; "O Jabir bin Abdullah, sa pamamagitan ng Allah, aksidenteng nabuksan ng mga tagapagtayo ni Mu'awiyah ang puntod ng iyong ama, kaya't nakita ang kanyang katawan at maging ang ilan sa kanyang mga organo ay hindi natakpan ng sapot. Agad kong pinuntahan ang bangkay ng aking ama at natagpuan itong buo tulad noong siya ay inilibing. Walang nagbago maliban sa mga bahaging bunga ng pagpatay, kaya tinakpan ko ang mga ito. (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma) ay nagsabi; ang aking ama ay nag-iwan ng utang na datiles, pagkatapos ay pinilit ako ng ilan sa kanyang mga nagpautang na hingin ang kanilang mga karapatan. Pumunta ako sa Propeta sallallaahu'alaihiwasallam, sinabi ko, 'O Propeta ng Allah, ang aking ama ay namatay sa ganito at ganoong insidente, at nag-iwan ng utang na datiles. Pagkatapos ay pinilit ako ng kanyang mga nagpautang na hingin ang kanyang mga karapatan, maaari mo ba akong tulungan, marahil ay may ilang mga tao na magpapahiram sa akin ng kanilang mga datiles hanggang sa susunod na ani.' Kaya sumagot siya ng 'Opo'. Darating ako bago magtanghali, INSYA ALLAH. Pagkatapos ay dumating siya kasama ang kanyang mga kasama, humingi siya ng pahintulot. Pagkatapos ay sinabi ko sa aking asawa, 'Ang Propeta sallallahu'alaihiwasallam ay makikipagkita sa akin ngayon sa kalagitnaan ng hapon. Kaya hindi ako magpapakita sa iyo at huwag mong istorbohin si Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam sa aking bahay kahit kaunti, huwag mo siyang kakausapin.' Pagkatapos ay dumating siya, naglatag ako ng kutson at unan para sa kanya, pagkatapos ay inihiga niya ang kanyang ulo at natulog. Sinabi ko sa aking alipin, 'Katayin mo ang batang kambing na ito, ito ay isang matabang kambing, bilisan mo at tapusin mo ito bago magising si Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam at sasamahan kita.' Pinaghirapan namin ito hanggang sa matapos ito, at siya ay natutulog pa rin, pagkatapos ay sinabi ko sa aking alipin, 'Kapag nagising si Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam ay hihingi siya ng tubig sa paghuhugas, kapag natapos na siya ay tatayo siya kaya huwag mo siyang hayaang matapos ang kanyang paghuhugas hangga't hindi nailalagay ang kambing sa harap niya.' Nang matapos siya, sinabi niya: "O Jabir, dalhan mo ako ng tubig para sa paghuhugas." Habang nagsasagawa siya ng paghuhugas, inilagay ko ang kambing sa tabi niya, pagkatapos ay tumingin siya sa akin at sinabi: "Paano mo nalalaman ang aking pagkahilig sa karne, pakitawag si Abu Bakr." Sabi ni (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma); pagkatapos ay tinawag ang kanyang mga kasama, pumasok sila at pumalakpak ang Sugo ng Allah sallallaahu'alaihiwasallam at nagsabing 'Sa ngalan ng Allah, kumain kayo.' Kumain sila hanggang sa sila ay mabusog, at nag-iwan ng maraming karne. Sabi ni (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma); Sa ngalan ng Allah, nakita siya ng pagtitipon ng Bani Salamah, minahal nila siya nang higit pa sa kanilang sarili, kaya't walang sinuman ang lumapit nang husto sa kanya ngunit natatakot na istorbohin siya. Nang matapos ito, tumayo siya kasunod ang kanyang mga kaibigan, pagkatapos ay iniwan nila siya. Sinabi niya: I-clear ang aking likod para sa mga anghel", pagkatapos ay sinundan ko sila hanggang sa sila ay nasa pintuan. Sabi ni (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma); Inilabas ng asawa ko ang dibdib niya at natakpan siya ng harang sa bahay, aniya; "O Sugo ng Allah, ipanalangin mo ako at ang aking asawa, kaawaan ka nawa ng Allah." Pagkatapos ay sumagot siya, "Palaguin ka nawa ng Allah at ang iyong asawa." Pagkatapos ay sinabi niya: "Ipanalangin mo si ganito at ganito, ang taong may utang sa akin sa paghingi ng tulong." (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma) sabi; pagkatapos ay dumating (ang taong may utang sa akin). Pagkatapos ay sinabi (Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam): "Gawing madali para kay Jabir bin Abdullah" ibig sabihin, gawing madali ang iyong bahagi ng utang mula sa kanyang ama, sa oras ng susunod na anihan. (Ang taong may utang) ay nagsabi; "Ayoko." Sinabi niya ang mga dahilan at sinabing; ito ay pag-aari ng isang ulila. Pagkatapos ay nagtanong (Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam), "Nasaan si Jabir?" (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma) ay nagsabi; "Ako ay O Sugo ng Allah." Sinabi niya: "Timbangin mo ito para sa kanya, si Allah 'azza wajalla ay magbibigay ng sapat para dito", pagkatapos ay tumingin ako sa ang langit, at lumabas na ang araw ay bahagyang nakatagilid sa kanluran. Pagkatapos ay sinabi niya: "Manalangin ka, O Abu Bakr", pagkatapos ay nagdagsaan sila sa moske, pagkatapos ay sinabi ko; ilapit mo ang iyong basket, sinukat ko ang ajwah para dito, pagkatapos ay ginawa ni Allah 'azza wajalla ang sapat para dito at napakarami pa ring datiles ang natitira. Pagkatapos ay agad kong nakilala ang Sugo ng Allah sa kanyang moske, na parang ako ay isang masamang tao. Natagpuan ko si Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam na nanalangin. Pagkatapos ay sinabi ko, O Rasulullah, ano sa palagay mo? "Tanungin si Jabir tungkol sa mga taong may utang sa kanya ng datiles." Hindi ako magtatanong, sa katunayan alam ko na na tiyak na ipagkakaloob ito ni Allah 'azza wajalla kapag sinabi mong ipagkakaloob ito ni Allah 'azza wajalla, pagkatapos ay inulit niya ang pangungusap nang tatlong beses sa kabuuan na nagsasabing "Hindi ako hihingi." Pagkatapos ng tatlong beses ay hindi na niya ito inulit. Pagkatapos ay sinabi niya: "O Jabir, ano ang ginawa ng taong may utang sa iyo at sa iyong mga datiles?" (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma) ay nagsabi; Sinabi ko; Nawa'y sapat na sa kanya si Allah AzzaWaJalla at iwan siya nang ganito at ganito, pagkatapos ay bumalik siya (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma) sa kanyang asawa at nagsabi; Hindi ba't pinagbawalan kita na makipag-usap sa Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam? Pagkatapos ay lumabas ang aking bahay at hindi ako humingi ng panalangin para sa aking kaligtasan at para sa aking asawa bago siya lumabas.