Imam Ahmad : 14694

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى مَسْجِدَ يَعْنِي الْأَحْزَابَ فَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَقَامَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا يَدْعُو عَلَيْهِمْ وَلَمْ يُصَلِّ قَالَ ثُمَّ جَاءَ وَدَعَا عَلَيْهِمْ وَصَلَّى

Ibinalita sa amin [ni Husain] na ibinalita sa amin [ni Ibn Abu Dzi'b] mula sa [isang tao mula sa Bani Salamah] mula kay [Jabir bin Abdullah] na ang Propeta (sallallaahu'alaihiwasallam) ay pumunta sa moske noong Pangyayari sa Ahzab, ibinaba niya ang kanyang alampay at itinaas ang dalawang kamay na nananalangin para sa kasamaan sa isang bayan, ngunit hindi siya nanalangin. (Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma) ay nagsabi; pagkatapos (ang Rasulullah (sallallaahu'alaihiwasallam)) ay dumating at nanalangin para sa kasamaan sa isang bayan at nanalangin.