Imam Ahmad : 14602

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ أَخُو بَنِي حَارِثَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ خَرَجَ مَرْحَبٌ الْيَهُودِيُّ مِنْ حِصْنِهِمْ قَدْ جَمَعَ سِلَاحَهُ يَرْتَجِزُ وَيَقُولُ قَدْ عَلِمَتْ خَيْبَرُ أَنِّي مَرْحَبُ شَاكِي السِّلَاحِ بَطَلٌ مُجَرَّبُ أَطْعَنُ أَحْيَانًا وَحِينًا أَضْرِبُ إِذَا اللُّيُوثُ أَقْبَلَتْ تَلَهَّبُ كَانَ حِمَايَ لَحِمًى لَا يُقْرَبُ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ مُبَارِزٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لِهَذَا فَقَالَ مُحَمَّدُ ابْنُ مَسْلَمَةَ أَنَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا وَاللَّهِ الْمَوْتُورُ الثَّائِرُ قَتَلُوا أَخِي بِالْأَمْسِ قَالَ فَقُمْ إِلَيْهِ اللَّهُمَّ أَعِنْهُ عَلَيْهِ فَلَمَّا دَنَا أَحَدُهُمَا مِنْ صَاحِبِهِ دَخَلَتْ بَيْنَهُمَا شَجَرَةٌ عُمْرِيَّةٌ مِنْ شَجَرِ الْعُشَرِ فَجَعَلَ أَحَدُهُمَا يَلُوذُ بِهَا مِنْ صَاحِبِهِ كُلَّمَا لَاذَ بِهَا مِنْهُ اقْتَطَعَ بِسَيْفِهِ مَا دُونَهُ حَتَّى بَرَزَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا لِصَاحِبِهِ وَصَارَتْ بَيْنَهُمَا كَالرَّجُلِ الْقَائِمِ مَا فِيهَا فَنَنٌ ثُمَّ حَمَلَ مَرْحَبٌ عَلَى مُحَمَّدٍ فَضَرَبَهُ فَاتَّقَى بِالدَّرَقَةِ فَوَقَعَ سَيْفُهُ فِيهَا فَعَضَّتْ بِهِ فَأَمْسَكَتْهُ وَضَرَبَهُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ حَتَّى قَتَلَهُ

Ibinalita sa amin [si Ya'qub] ay ibinalita sa amin [ang aking ama] mula kay [Ibn Ishaq] na nagsabi; ay ibinalita sa akin [si Abdullah bin Sahl bin Abdurrahman bin Sahl, kapatid ni Bani Haritsah] mula kay [Jabir bin Abdullah Al Ansari] na nagsabi; Ang Hudyong Marhab ay lumabas mula sa kanyang lungga dala ang kanyang sandata at pagkatapos ay sinabi niya, 'Tunay ngang alam ng Khaibar na ako si Marhab, ang dalubhasa sa mga sandata at isang bihasang bayani, Minsan ay sinasaksak ko, minsan ay hinihiwa ko, kung ang mga leon ay dumating upang sumunggab, tunay na ang aking kuta ay napakalakas at hindi mahahawakan,' Sabi niya; 'Sino ang gustong makipagkumpitensya sa akin?' Sinabi ng Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam: "Sino ang mangangahas na lumaban sa taong iyon?" Sinabi ni Muhammad bin Maslamah 'Ako ang kanyang kalaban, O Sugo ng Allah, dahil ako, sa ngalan ng Allah, ay may sama ng loob sa kanya, kahapon ay pinatay niya ang aking kapatid.' (Ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah): "Tumayo ka at labanan siya, O Allah, tulungan mo siya mula sa kanya." Nang sila ay magkalapit na, pumasok sila sa isa't isa sa masukal na mga puno ng puno ng Al-Ushar, ang isa sa kanila ay sumilong mula sa isa pa gamit ito, hanggang sa pinutol niya ang lahat ng nasa harap niya hanggang sa lumitaw ang kanyang kalaban kaya ang puno ay nagmukhang isang lalaking nakatayo nang tuwid na walang anumang sanga na nakakabit dito, pagkatapos ay sinalakay ni Marhab si Muhammad at tinamaan siya (gamit ang kanyang espada) ngunit sinalag ito ni Muhammad gamit ang kanyang kalasag na katad hanggang sa dumikit ang espada ni Marhab sa kalasag, hanggang sa nanatili itong nakadikit sa kalasag. Ang kalasag ni Muhammad ay kumapit sa espada ni Marhab at idiniin ito, kaya't nagawa ni Muhammad bin Masalamah na patayin siya hanggang sa siya ay mapatay.