Imam Ahmad : 14265

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطَاءٍ أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا حُدِّثَ الْإِنْسَانُ حَدِيثًا وَالْمُحَدِّثُ يَلْتَفِتُ حَوْلَهُ فَهُوَ أَمَانَةٌ

Безгә [Әбу Сәләмә әл-Хузаи] безгә [Сөләйман бин Билал]га [Абдуррахман бин Ато] сөйләгән. Чыннан да, аңа [Абдул Мәлик бин Җәбир бин Атик] хәбәр иткән, чыннан да [Җәбир бин Габдуллаһ] аңа хәбәр иткән, ул Пәйгамбәрнең (салләллаһу галәйһи вәссәлам) болай дигәнен ишеткән: «Әгәр кемгәдер хәбәр бирелсә һәм аны җиткерүче кире кайтса, ул аманат».