Imam Ahmad : 14213

حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ الْبَهْزِيَّةِ أُمِّ مَالِكٍ كَانَتْ تُهْدِي فِي عُكَّةٍ لَهَا سَمْنًا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا بَنُوهَا يَسْأَلُونَهَا عَنْ إِدَامٍ وَلَيْسَ عِنْدَهَا شَيْءٌ فَعَمَدَتْ إِلَى نِحْيِهَا الَّتِي كَانَتْ تُهْدِي فِيهِ السَّمْنَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَتْ فِيهِ سَمْنًا فَمَا زَالَ يُقِيمُ لَهَا إِدَامَ بَنِيهَا حَتَّى عَصَرَتْهُ فَأَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَعَصَرْتِيهِ فَقَالَتْ نَعَمْ قَالَ لَوْ تَرَكْتِيهِ مَا زَالَ ذَلِكَ مُقِيمًا

È ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Mɔyizi] ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Ibn Lahi’ah] sín [Abu Az Zubair] sín [Jabir] sín [Al Bahziyyah Umm Malik] mɛ ɔ, é na nùnina ɖé bɔ é nyí gannu e mɛ jɛ̌ ɖè é ɖé gbeyiɖɔ Mawu tɔn. Hwenu e vǐ tɔn lɛ byɔ ɛ nǔɖuɖu e è nɔ ɖu ɖò akpá tɔn é, é na bo ma ɖó ɖě ǎ ɔ, é zé gannu e é nɔ zán dó na beha gbeyiɖɔ sallallaahu’alaihi wasallam é. É nɔ ɖó nǔɖuɖu e è nɔ ɖu ɖò gannu ɔ mɛ lɛ é ɖuɖu te gbeɖé nú vǐ tɔn lɛ ǎ kaka jɛ hwenu e é xò ye kplé bo wá gbeyiɖɔ sallallaahu’alaihi wasallam gɔ́n é. Enɛ ɔ gudo ɔ - gbeyiɖɔ sallallaahu'alaihi wasallam - kanbyɔ ɖɔ 'A ko hɛn ɛ gble wɛ a'. Bɔ é yí gbe n'i ɖɔ: “Ɛɛn.” É ɖɔ: ‘Enyi a ma wà mɔ̌ ǎ ɔ, è na kpó ɖò nǔ e ɖ’emɛ lɛ é yí wɛ’.