Jika para pengiringnya telah meninggalkan-nya, maka akan datang satu malaikat yang sangat keras lalu bertanya kepadanya

Imam Ahmad : 14195

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ فَتَّانِي الْقَبْرِ فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ تُبْتَلَى فِي قُبُورِهَا فَإِذَا أُدْخِلَ الْمُؤْمِنُ قَبْرَهُ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ جَاءَ مَلَكٌ شَدِيدُ الِانْتِهَارِ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ أَقُولُ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَعَبْدُهُ فَيَقُولُ لَهُ الْمَلَكُ انْظُرْ إِلَى مَقْعَدِكَ الَّذِي كَانَ فِي النَّارِ قَدْ أَنْجَاكَ اللَّهُ مِنْهُ وَأَبْدَلَكَ بِمَقْعَدِكَ الَّذِي تَرَى مِنْ النَّارِ مَقْعَدَكَ الَّذِي تَرَى مِنْ الْجَنَّةِ فَيَرَاهُمَا كِلَاهُمَا فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ دَعُونِي أُبَشِّرْ أَهْلِي فَيُقَالُ لَهُ اسْكُنْ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ فَيُقْعَدُ إِذَا تَوَلَّى عَنْهُ أَهْلُهُ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فَيُقَالُ لَهُ لَا دَرَيْتَ هَذَا مَقْعَدُكَ الَّذِي كَانَ لَكَ مِنْ الْجَنَّةِ قَدْ أُبْدِلْتَ مَكَانَهُ مَقْعَدَكَ مِنْ النَّارِ قَالَ جَابِرٌ فَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُبْعَثُ كُلُّ عَبْدٍ فِي الْقَبْرِ عَلَى مَا مَاتَ الْمُؤْمِنُ عَلَى إِيمَانِهِ وَالْمُنَافِقُ عَلَى نِفَاقِهِ

আমাক কৈছে [মুছা বিন দাউদে] আমাক [ইবনে লাহিয়াহ] [আবু আজ জুবাইৰৰ] পৰা কৈছে সঁচাকৈয়ে তেওঁ [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ক দুটা কবৰ ফিতনাৰ বিষয়ে সুধিছে। তেতিয়া তেওঁ ক’লে; মই শুনিছো নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘এইটো তেওঁলোকৰ কবৰত পৰীক্ষা কৰা লোকসকলৰ বিষয়ে। যদি কোনো বিশ্বাসীক তেওঁৰ কবৰত ৰখা হয়, আৰু তেওঁৰ সংগীসকলে তেওঁক এৰি থৈ যায়, তেন্তে এজন অতি কঠোৰ ফেৰেস্তা আহি তেওঁক সুধিব, এই ব্যক্তিজনৰ বিষয়ে আপুনি কি কয়। যদি বিশ্বাসীয়ে ক’ব; সঁচাকৈয়ে তেওঁ আল্লাহৰ ৰাছুল আৰু তেওঁৰ বান্দা। তেতিয়া স্বৰ্গদূতে ক’লে; আপোনাৰ নৰকত থকা বাসস্থানলৈ চাওক তেতিয়া আল্লাহে আপোনাক ৰক্ষা কৰিছে আৰু তাৰ ঠাইত আপুনি দেখা ঠাইখনক স্বৰ্গত দেখা পোৱা ঠাইখনেৰে সলনি কৰিছে। তেতিয়া তেওঁ দুয়োকে দেখা পালে, তেতিয়া বিশ্বাসীজনে ক’লে; মোৰ পৰিয়ালক ভাল খবৰটো দিওঁ, তাৰ পিছত তেওঁক কোৱা হ’ল ‘থাকক’। কিন্তু এজন মুনাফিক ব্যক্তি, যদি তেওঁৰ পৰিয়াল গুচি গৈছে তেন্তে তেওঁক বহিবলৈ দিয়া হ’ব আৰু সুধিব, এই ব্যক্তিজনৰ বিষয়ে আপোনাৰ মতামত কি - অৰ্থাৎ হজৰত মহম্মদ -? গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে, মই নাজানো, মানুহে কোৱা শুনিছিলো। তেতিয়া তেওঁক কোৱা হ’ল, তুমি নাজানা, এইখন তোমাৰ স্বৰ্গত থকা ঠাই আৰু তাৰ ঠাইত তুমি নৰকত থকা তোমাৰ ঠাইখন লৈছা। জাবিৰে ক’লে; মই শুনিছোঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘প্ৰতিজন বান্দক মৃত্যুৰ সময় অনুসৰি কবৰৰ পৰা উত্থাপন কৰা হ’ব। বিশ্বাসৰ বাবে বিশ্বাসী আৰু ভণ্ডামিৰ বাবে ভণ্ড'।