Imam Ahmad : 14181

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنِي فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمَدَنِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى قَوْمًا مِنْ الْأَنْصَارِ يَعُودُ مَرِيضًا فَاسْتَقَاهُمْ وَجَدْوَلٌ قَرِيبٌ مِنْهُ فَقَالَ إِنْ كَانَ عِنْدَهُمْ مَاءٌ قَدْ بَاتَ فِي شَنٍّ وَإِلَّا كَرَعْنَا

Isinalaysay sa amin ni [Ishaq] [Fulaih bin Sulaiman Al Madani] mula kay [Said bin Al Harith] mula kay [Jabir bin Abdullah Al Anshori] na ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay pumunta sa mga taong Ansar upang bisitahin ang isang maysakit at humingi sa kanila ng maiinom, at may isang ilog na malapit doon. Tinanong niya kung mayroon silang tubig para sa gabing ito, kung wala, hahanapin namin ito.