Imam Ahmad : 13984
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُ مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجُلٍ يُقَلِّبُ ظَهْرَهُ لِبَطْنٍ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقَالُوا صَائِمٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَدَعَاهُ فَأَمَرَهُ أَنْ يُفْطِرَ فَقَالَ أَمَا يَكْفِيكَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى تَصُومَ
Esan digu [Zaid bin Al Hubab] esan dit [Husain bin Waqid] [Abu Az Zubair] esan du; Entzun dut [Jabir] esaten; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bere sabelean bizkarra eman eta hari buruz galdetu zuen gizon baten ondotik pasatu zen. Erantzun zuten: Barau zegoen, o Nabiyullah. Orduan dei egin zion eta baraua hausteko agindu zion eta esan zion: "Ez al zenioke hobe zuretzat Ala-ren bidean egotea eta Allah-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam jarraitzea, dena barau egin arte?