Imam Ahmad : 13983

حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ فَآخُذُ قَبْضَةً مِنْ حَصًى فِي كَفِّي لِتَبْرُدَ حَتَّى أَسْجُدَ عَلَيْهِ مِنْ شِدَّةِ الْحَرِّ

ነጊሩና ኣሎ [ኮላፍ ቢን ኣል ወሊድ] ነጊሩና ኣሎ [ዓባድ ቢን ዓባድ] ካብ [መሓመድ ቢን ዓመር] ካብ [ሰዒድ ቢን ኣል ሓሪትስ ኣል ኣንሾሪ] ካብ [ጃቢር ቢን ዓብደላ] ከምዚ ኢሉ፤ ምስ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ሰላት ፍርቂ መዓልቲ ሰጊደ ድሕሪኡ ቁሩብ ከዝሕላ ኣብ ክልቲኡ ኢደይ ብኣጻብዕ ዝቑጸር ሑጻ ወሲደ ድሕሪኡ በቃ ሰጊደሉ ምኽንያቱ ኣዝዩ ውዑይ ስለ ዝነበረ።