Imam Ahmad : 13961
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يُسْأَلُ هَلْ بَايَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَالَ لَا وَلَكِنْ صَلَّى بِهَا وَلَمْ يُبَايِعْ عِنْدَ الشَّجَرَةِ إِلَّا الشَّجَرَةَ الَّتِي لِلْحُدَيْبِيَةِ و أَخْبَرَنَا أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا دَعَا عَلَى بِئْرِ الْحُدَيْبِيَةِ
Esan digu [Hajjaj] [Ibn Juraij] esan du; Jakinarazi zidaten [Abu Az Zubair] benetan entzun zuela [Jabir] galdetzen ari zitzaiola: Ala-ren Mezularia (Bakea eta bedeinkazioak izan zedin bere gain) Dzil hulaifah-en leialtasuna hartu zuen. Ezetz erantzun zion, baina otoitz egin zuen. Hudaibiyah-ko zuhaitz baten azpian ez zuen bere leialtasuna agindu. Eta jakinarazi digute benetan - Abu Az Zubair Radliyallahu'anhu - Jabir Hudaibiyah putzuaren ondoan otoitz egiten entzun duela.