Imam Ahmad : 13809

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ بَابٍ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْعِيدَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلَا إِقَامَةٍ ثُمَّ خَطَبَنَا ثُمَّ نَزَلَ فَمَشَى إِلَى النِّسَاءِ وَمَعَهُ بِلَالٌ لَيْسَ مَعَهُ غَيْرُهُ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَتْ الْمَرْأَةُ تُلْقِي تُومَتَهَا وَخَاتَمَهَا إِلَى بِلَالٍ

Har fortalt os, at [Nashr bin Bab] fra [Hajjaj] fra ['Atho'] fra [Jabir bin Abdullah Al Anshari Radliyallahu'anhu] sagde: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bad på de to Eid-helligdage med os uden kald til bøn og iqomah, derefter holdt han en prædiken. Så steg han af og gik hen imod kvinderne kun med Bilal. Så bad han dem om at give almisser. Så gav kvinderne deres perler og ringe til Bilal.