Imam Ahmad : 13728

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ الظُّهْرُ كَاسْمِهَا وَالْعَصْرُ بَيْضَاءُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبُ كَاسْمِهَا وَكُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَغْرِبَ ثُمَّ نَأْتِي مَنَازِلَنَا وَهِيَ عَلَى قَدْرِ مِيلٍ فَنَرَى مَوَاقِعَ النَّبْلِ وَكَانَ يُعَجِّلُ الْعِشَاءَ وَيُؤَخِّرُ وَالْفَجْرُ كَاسْمِهَا وَكَانَ يُغَلِّسُ بِهَا

Isinalaysay sa amin ni [Waki'] mula kay [Sufyan] mula kay [Abdullah bin Muhammad bin 'Aqil] mula kay [Jabir] na nagsabi: Dhuhr ang pangalan nito, Asr kapag ito ay matingkad pa ang puti, Maghrib ang pangalan nito. Nagdasal kami ng Maghrib kasama ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) pagkatapos ay umuwi kami sa aming bahay nang isang milya ang layo, at nakikita pa rin namin ang panginginig ng balbas, minsan ay minamadali niya ang Isha' at pinapaliban ito, at ang panalangin ng Fajr ang pangalan nito, isinasagawa niya ito kapag madilim pa.