Imam Ahmad : 13617

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ إِنَّمَا الْعُمْرَى الَّتِي أَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُولَ هِيَ لَكَ وَلِعَقِبِكَ فَأَمَّا إِذَا قَالَ هِيَ لَكَ مَا عِشْتَ فَإِنَّهَا تَرْجِعُ إِلَى صَاحِبِهَا

Ibinalita sa amin [Abdurrazaq] Ibinalita sa amin [Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Abu Salamah bin Abdurrahman] mula kay [Jabir bin Abdullah] na nagsabi; Ang Umro (pagpapahintulot sa mga kaibigan na gumamit ng mga kalakal habang buhay) ay pinahihintulutan ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam kung ang nagbigay ay nagsabi; ito ay para sa iyo at sa mga susunod sa iyo (sa iyong mga tagapagmana). Kung ang nagbigay ay nagsabi; ito ay para sa iyo habang ikaw ay nabubuhay pa, kung gayon ito ay ibabalik sa may-ari nito.