Boleh memakai pakaian biasa dan wewangian setelah tahallul

Imam Ahmad : 13602

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ مَعَنَا النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ قُلْنَا أَيُّ الْحِلِّ قَالَ الْحِلُّ كُلُّهُ قَالَ فَأَتَيْنَا النِّسَاءَ وَلَبِسْنَا الثِّيَابَ وَمَسِسْنَا الطِّيبَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ وَكَفَانَا الطَّوَافُ الْأَوَّلُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَشْتَرِكَ فِي الْإِبِلِ وَالْبَقَرِ كُلُّ سَبْعَةٍ مِنَّا فِي بَدَنَةٍ فَجَاءَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيِّنْ لَنَا دِينَنَا كَأَنَّا خُلِقْنَا الْآنَ أَرَأَيْتَ عُمْرَتَنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَقَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيِّنْ لَنَا دِينَنَا كَأَنَّا خُلِقْنَا الْآنَ فِيمَا الْعَمَلُ الْيَوْمَ أَفِيمَا جَفَّتْ بِهِ الْأَقْلَامُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ أَوْ فِيمَا نَسْتَقْبِلُ قَالَ لَا بَلْ فِيمَا جَفَّتْ بِهِ الْأَقْلَامُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ قَالَ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ أَبُو النَّضْرِ فِي حَدِيثِهِ فَسَمِعْتُ مَنْ سَمِعَ مِنْ أَبِي الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ قَالَ حَسَنٌ قَالَ زُهَيْرٌ فَسَأَلْتُ يَاسِينَ مَا قَالَ قَالَ ثُمَّ لَمْ أَفْهَمْ كَلَامًا تَكَلَّمَ بِهِ أَبُو الزُّبَيْرِ فَسَأَلْتُ رَجُلًا فَقُلْتُ كَيْفَ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ فِي هَذَا الْمَوْضِعِ فَقَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ

আমাক [ইয়াহ্যা বিন আদম] আৰু [আবু নাদলৰ] কৈছে; আমাক কৈছে [জুহাইৰে] আমাক কৈছে [আবু আজ জুবাইৰে] [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুমা]ৰ পৰা কৈছে; আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সৈতে হজ্জ কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে, মহিলা আৰু শিশুসকলৰ সৈতে একেলগে ৰাওনা হ'লোঁ। মক্কাত উপস্থিত হোৱাৰ সময়ত আমি মন্দিৰত, শ্বোফাত আৰু মাৰৱাত টৱাফ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘যি কোনোৱে বলি দিয়া পশু নানিব, তেওঁ তাহালুল্লাহ কৰিব -ইহৰোম এৰিব-’। আমি ক’লোঁ; 'কিহৰ বাবে তাহাল্লুল', -ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম- ক'লে: 'সকলো তাহাল্লুল'। জাবিৰে ক’লে; তাৰ পাছত আমি মহিলাসকলৰ ওচৰলৈ গৈ কাপোৰ পিন্ধিলোঁ আৰু সুগন্ধি পিন্ধিলোঁ। তাৰৱিয়াৰ দিনা আমি হজ্জ কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল, আৰু আমি ছাফা আৰু মাৰৱাৰ মাজত প্ৰাৰম্ভিক থোৱাফ পূৰণ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক গৰু আৰু উটৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰিবলৈ আদেশ দিলে, প্ৰতি সাতজন মানুহৰ বাবে এটা শৰীৰ - উট বা গৰুৰ বলি -। তাৰ পাছত চুৰোকোহ বিন মালিক বিন জু'ছ্যুম আহি ক'লে; হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম, আমাক এই ধৰ্মৰ বিষয়ে বুজাই দিয়া, যেন আমি মাত্ৰ সৃষ্টি হোৱা। আমাৰ উমৰা এই বছৰ বিশেষ বুলি ভাবে নে চিৰদিনৰ বাবে? তাৰ পিছত -ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম- ক’লে: ‘এয়া চিৰদিনৰ বাবে’। -সুৰোকোহ বিন মালিক ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুমা- ক’লে; হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আমাক এই ধৰ্ম বুজাওক, যেন আমি মাত্ৰ সৃষ্টি হ’লোঁ? আজিৰ এই চৰ্চাৰ সাৰমৰ্ম কি? নে শুকাই যোৱা কলমত লিখাৰ বাবে, ঘটাটো নিশ্চিত ভাগ্য বা আমি সন্মুখীন হ’বলগীয়া অভ্যাস? -ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম- ক’লে: ‘নাই, কিন্তু কাৰণ কলম শুকাই গৈছে আৰু ভাগ্যই নিজৰ গতি ল’ব লাগিব’। কলে -সুৰোকোহ বিন মালিক ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুমা-, তেন্তে আমাৰ বাবে দান-বৰঙণি কৰাৰ অৰ্থ কি? [আবু নাদলৰে] ক’লে; তেওঁৰ হাদীছত মই [আবু আজ জুবাইৰৰ] পৰা [শুনা লোকসকলে] কোৱা শুনিছো; -নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: দাতব্য হওক, কাৰণ সকলো সহজ হ’ব’। [হাছানে] ক’লে; [জুহাইৰে] ক’লে; মই ইয়াচিনক সুধিছো, কি কোৱা হৈছে? তেওঁ কয়; তেতিয়া মই আবু জুবাইৰে কি ক’লে বুজি নাপালোঁ, গতিকে মই [কাৰোবাক] সুধিলোঁ, [আবু জুবাইৰে] এই বিষয়ত কেনেকৈ ক’লে? তেওঁ উত্তৰ দিলে, “মই তেওঁৰ কথা শুনিলোঁ; 'দাতব্য হওক, সকলো সহজ হৈ পৰিব'।