Imam Ahmad : 13576
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ ثَمَانِينَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ هَبَطُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ مِنْ جَبَلِ التَّنْعِيمِ عِنْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَأَخَذَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِلْمًا فَعَفَا عَنْهُمْ وَنَزَلَ الْقُرْآنُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ }
Esan digu ['Affan] Esan digu [Hammad] esan; [Thabit]-ek [Anas]-etik jakinarazi digunez, Makkaheko laurogei lagunek Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam eta Tan'im mendiko bere lagunei eraso ziela egunsentiko otoitzean, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam atxilotu eta akordio bat egin eta barkamena eskatu zuen. Orduan, Koranaren bertsoa jaitsi zen, Eta Bera izan zen haien eskuak zu -suntsitu ez ziezazkioten eta -zuen eskuak - suntsitzeari eutsi diona - Meka hiriaren erdian, Allah haiek irabazi zintuenean.