Imam Ahmad : 13574
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ مَاتَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ مِنْ أُمِّ سُلَيْمٍ قَالَ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ لِأَهْلِهَا لَا تُحَدِّثُوا أَبَا طَلْحَةَ بِابْنِهِ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أُحَدِّثُهُ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ بَهْزٍ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَتْ أُمِّي يَا أَنَسُ لَا يُطْعَمْ شَيْئًا حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَاتَ يَبْكِي وَبِتُّ مُجْتَنِحًا عَلَيْهِ أُكَالِئُهُ حَتَّى أَصْبَحْتُ فَغَدَوْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا مَعَهُ مِيسَمٌ فَلَمَّا رَأَى الصَّبِيَّ مَعِي قَالَ لَعَلَّ أُمَّ سُلَيْمٍ وَلَدَتْ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ فَوَضَعَ الْمِيسَمَ مِنْ يَدِهِ وَقَعَدَ
Esan digu ['Affan] Esan digu [Sulaiman bin Al Mughiroh] Esan digu [Thabit] tik [Anas] esan; Umu Sulaym-ekin ezkontzatik Abu Tholhah-ren semea hil da. -Anas bin MalikRadliyallahu'anhu- esan zuen; -Umu SulaimRadliyallahu'anha- esan zion bere familiari, ez esan Abu Tholhah bere semeari buruz esango diodan arte. Ondoren, aipatu Bahz hadith-en esanahia, -Anas bin MalikRadliyallahu'anhu- esan ezik; esan zuen amak; O Anas, ez eman janaririk Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bihar goizean ezagutu arte. -Anas bin MalikRadliyallahu'anhu- esan zuen; orduan, gau hartan haurra negar egin zuen, eutsi eta goizera arte zaindu nuen. Orduan sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana iritsi zen goizean, misam bat zeraman - markatzeko tresna bat, burdinazkoa -. Nik zeraman haurra ikusi zuenean, esan zuen: «Umm Sulaimek erditu al zuen?». -Anas bin MalikRadliyallahu'anhu- esan zuen; Nik erantzun nion: Bai. Orduan misam eskuan jarri eta eseri zen.