Imam Ahmad : 13558

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَوْمَ أُحُدٍ وَهُوَ يَسْلِتُ الدِّمَاءَ عَنْ وَجْهِهِ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ شَجُّوا وَجْهَ نَبِيِّهِمْ وَكَسَرُوا رَبَاعِيَتَهُ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }

Ibinalita sa amin ['Affan] Ibinalita sa amin [Hammad] ang sinabi; iniulat sa amin [Tsabit] mula kay [Anas] ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sa Labanan sa Uhud nang pinupunasan niya ang dugo sa kanyang mukha at sinabi: "Paano magiging mapalad ang isang tao kung masusugatan nila ang mukha ng kanilang Propeta at mababali ang kanyang gitnang ngipin" nanalangin siya kay Allah Azza wa Jalla. Pagkatapos ay ipinahayag ni Allah Azzawajalla ang talata, Hindi Ka makikialam sa kanilang mga gawain kahit kaunti o tatanggapin ni Allah ang kanilang pagsisisi, o parurusahan sila dahil sila ay mga gumagawa ng mali.