Imam Ahmad : 13330
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ لِلْعِشَاءِ الْآخِرَةِ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِي حَاجَةٌ فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا
A erenikem [‘Affan] a erenikem [Hamad] a apasa; a fen repotei ngenikem [Tabit] seni [Anas] pwe a apasa; Non ew pwinin ewe Iqamat an ewe iotek Isha’ a fis. Iwe a wor emon mwan a apasa; O chon kuno seni Allah, mi wor ai osupwang. iwe - ewe chon kuno seni Kot - a uta me fos ngeni tori ekkewe chon Muslim ra annut - ika ekkoch me neir - iwe a iotek me ese chechemeni an epwe fori ablution sefan.'