Imam Ahmad : 13328

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي قَدِمَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَضَاءَ مِنْهَا كُلُّ شَيْءٍ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَظْلَمَ مِنْهَا كُلُّ شَيْءٍ وَقَالَ مَا نَفَضْنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَيْدِي حَتَّى أَنْكَرْنَا قُلُوبَنَا

Ibinalita sa amin [si 'Affan] Ibinalita sa amin [si Ja'far bin Sulaiman] Ibinalita sa amin [si Thabit] mula kay [Anas] na nagsabi; Sa araw ng pagdating ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam sa Medina, naging malinaw ang lahat. Sa kabilang banda, sa araw ng kanyang pagkamatay, muling naging madilim ang lahat. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; "Hindi namin iwawaksi ang aming mga kamay sa Sugo ng Allah hangga't hindi ito itinatanggi ng aming mga puso."