Imam Ahmad : 13293
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ حَسَّانَ قَالَ أَخْبَرَنَا عُمَارَةُ يَعْنِي ابْنَ زَاذَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ اسْتَأْذَنَ مَلَكُ الْمَطَرِ أَنْ يَأْتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُذِنَ لَهُ فَقَالَ لِأُمِّ سَلَمَةَ احْفَظِي عَلَيْنَا الْبَابَ لَا يَدْخُلْ أَحَدٌ فَجَاءَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَوَثَبَ حَتَّى دَخَلَ فَجَعَلَ يَصْعَدُ عَلَى مَنْكِبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ الْمَلَكُ أَتُحِبُّهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ تَقْتُلُهُ وَإِنْ شِئْتَ أَرَيْتُكَ الْمَكَانَ الَّذِي يُقْتَلُ فِيهِ قَالَ فَضَرَبَ بِيَدِهِ فَأَرَاهُ تُرَابًا أَحْمَرَ فَأَخَذَتْ أُمُّ سَلَمَةَ ذَلِكَ التُّرَابَ فَصَرَّتْهُ فِي طَرَفِ ثَوْبِهَا قَالَ فَكُنَّا نَسْمَعُ يُقْتَلُ بِكَرْبَلَاءَ
Esan digu [Abdushshamad bin Hassan] esan du; jakinarazi digu ['Umarah] hots, Ibn Zadan-ek [Thabit]-tik [Anas] esan zuen; Euria agindutako aingeruak sallallaahu'alaihi wasallam profetari bisita egiteko baimena eskatu zion. Eta baimenduta. orduan Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallamek esan zion Umm Salamah-i: "Zaindu atea eta ez utzi inor sartzen". Bat-batean Husain bin 'Ali Radliyallahu'anhu etorri zen. Jauzi egin zuen profetaren etxera sartu arte. Orduan, SHALLALLAHU'ALAIHI WASALLAM Profetaren sorbaldetara igo zen. Aingeruak galdetu zion: «Maite al duzu?». Sallallaahu'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Bai'. -Aingerua- esan zuen; «Baina zure herriak hilko du, nahi baduzu, haren heriotzaren lekua erakutsiko dizut». -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen; Orduan aingeruak eskuan lur gorria hartu eta profetari erakutsi zion. Umu Salamah-k lurra hartu eta arroparen behealdean bildu zuen. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen; Geroago egun horretan entzun genuen -Husain radliyallahu'anhu- sarraskitua izan zela Karbalan.