Imam Ahmad : 13281
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ مَا كُنَّا نَشَاءُ أَنْ نَرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ أَوْ نَائِمًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ قَالَ وَكَانَ يَصُومُ مِنْ الشَّهْرِ حَتَّى نَقُولَ لَا نَرَاهُ يُرِيدُ أَنْ يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا وَيُفْطِرُ مِنْ الشَّهْرِ حَتَّى نَقُولَ لَا نَرَاهُ يُرِيدُ أَنْ يَصُومَ مِنْهُ شَيْئًا
Esan digu [Abdullah bin Bakr] esan digu [Humaid] [Anas] esan; Rasulullah sallallaahu'alaihi otoitz egiten ikusi nahi bagenuen, otoitz egiten ari zen, eta lotan ikusi nahi bagenuen, lo zegoen. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen; batzuetan barau egiten du hilabete bat esan arte; «Ez genuen baraua hausten ikusi. Baina batzuetan ez du baraurik egiten hilabete esan arte; Ez genuen batere baraurik ikusi.