Imam Ahmad : 13163

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاصَلَ فِي رَمَضَانَ فَوَاصَلَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ مُدَّ لِي الشَّهْرُ لَوَاصَلْتُ وِصَالًا يَدَعُ الْمُتَعَمِّقُونَ تَعَمُّقَهُمْ إِنِّي أَظَلُّ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي

Al à dit [‘Affan] al à dit [Hammad bin Salamah] al à dit; al à comunicât [Thabit] di [Anas bin Malik], Une volte il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à digiunât il desideri tal mês di Ramadlan, daspò ancje cualchidun dai siei amìs lu à fat. Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al ricevè notis su chest câs, daspò al disè: ‘Se chest mês al è prolungjât alore o digiunarò il desideri, cussì che la int ecessive e abandonarà lis lôr azions. In fat, mi à dât mangjâ e bevi il me RABB’.