Doa I'tidal - 2: ALLAHUMMA RABBANA WALAKAL HAMDU HAMDAN KATSIIRA THAYYIBA MUBAARAKAN FIIH

Imam Ahmad : 13153

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ وَثَابِتٌ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا جَاءَ فَدَخَلَ الصَّفَّ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ فَأَرَمَّ الْقَوْمُ فَقَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ إِلَّا خَيْرًا فَقَالَ الرَّجُلُ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِي النَّفَسُ فَقُلْتُهَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَيْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا وَزَادَ حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْشِ عَلَى نَحْوِ مَا كَانَ يَمْشِي فَلْيُصَلِّ مَا أَدْرَكَ وَلْيَقْضِ مَا سَبَقَهُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَالْإِرْمَامُ السُّكُوتُ

Al à contât [‘Affan] al à contât [Hammad] al à contât [Qatadah] e [Tsabit] e [Humaid] di [Anas], al è vignût cualchidun, al è jentrât subit inte file di preiere cuntun fiât ansiôs, daspò al à dit; ‘Laude a Allah, laude abondante, buine e benedite’. Cuant che il Rasulullah al finì di preâ, al domandà: ‘Cui che al leeve prime? ’, i amîs a si zitarin. Duncje - il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam - al à dit: ‘Cui che lu lei, al è bon’. L’om al disè; O son vignût intant che o vevi ancjemò mancul di fiât cussì o vevi dome timp di leile. -Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam- al à dit: ‘O ai viodût dodis Anjâi che a scombatin par podê alçâ -chê peraule-’. Humaid al à zontât che Anas Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “Se un di voi al ven ae congregazion di preiere, alore cjaminâ in mût naturâl e preâ ce che al cjape e compensâ ce che al à pierdût”. Abu Abdurrahman, Al irmam al vûl dî il silenzi.