Doa I'tidal - 2: ALLAHUMMA RABBANA WALAKAL HAMDU HAMDAN KATSIIRA THAYYIBA MUBAARAKAN FIIH

Imam Ahmad : 13153

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ وَثَابِتٌ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا جَاءَ فَدَخَلَ الصَّفَّ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ فَأَرَمَّ الْقَوْمُ فَقَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ إِلَّا خَيْرًا فَقَالَ الرَّجُلُ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِي النَّفَسُ فَقُلْتُهَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَيْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا وَزَادَ حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْشِ عَلَى نَحْوِ مَا كَانَ يَمْشِي فَلْيُصَلِّ مَا أَدْرَكَ وَلْيَقْضِ مَا سَبَقَهُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَالْإِرْمَامُ السُّكُوتُ

আমাক কৈছে [আফফানে] আমাক কৈছে [হাম্মাদে] আমাক [কাতাদাহ] আৰু [ছাবিত] আৰু [হুমাইদ] [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে, কোনোবা আহিল, তেওঁ লগে লগে হাঁহি এটা মাৰি নামাজৰ শাৰীত প্ৰৱেশ কৰিলে, তাৰ পিছত ক’লে; 'আল্লাহৰ প্ৰশংসা, প্ৰচুৰ, ভাল আৰু ধন্য প্ৰশংসা'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নামাজ শেষ হ’লে তেওঁ সুধিলে, ‘আগতে কোনে পঢ়ি আছিল?’, চাহাবাসকল নিমাত হৈ পৰিল। গতিকে - আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘যিজনে এইটো পঢ়ে, সেয়া ভাল’। মানুহজনে ক’লে; মই মাত্ৰ উশাহ বন্ধ হৈ থকাৰ সময়তে আহিলোঁ গতিকে সেইটো পঢ়িবলৈহে সময় পালোঁ। -ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম- ক’লে, ‘মই বাৰজন ফেৰেস্তাক -সেই শব্দটো- তুলি ল’ব পৰাকৈ যুঁজি থকা দেখিছো। হুমাইদে লগতে কয় যে আনাছ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই -নামাজ- জমালৈ আহে, তেন্তে স্বাভাৱিকভাৱে খোজ কাঢ়ি যাওক আৰু যি পায় তাক নামাজ দিয়ক আৰু যি হেৰুৱাইছে তাৰ ক্ষতিপূৰণ কৰক’। আবু আব্দুৰহমান, আল ইৰম মানে মৌনতা।