Imam Ahmad : 13020
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ جَدِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ فَأَخَذَ مِشْقَصًا أَوْ مَشَاقِصَ شَكَّ عُبَيْدُ اللَّهِ ثُمَّ مَشَى إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتِلُهُ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ لَيَطْعَنُ بِهَا
Esan digute [Hasanek] esan digu [Hammad] ['Ubaidulloh bin Abu Bakr]-eko Ibn Zaidek ['Ubaidulloh bin Abu Bakr] bere aitonarengandik, [Anas bin Malik]: Bazen behin Profetaren gelaren zati batean begiratzen zen pertsona bat, sallallaahu'alaihi wasallam. Bat-batean, sallallaahu'alaihi wasallam Profeta zutitu zen, gezi bat edo hainbat gezi hartu zituen - 'Ubaidullah zalantzan zegoen hitzaren ziurtasunaz -, harengana joan zen, eta errieta egin zion eta errieta egin zion, labankada bat izan balu bezala ikusi nuen.