Imam Ahmad : 12977
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَزَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ تَسَحَّرَا فَلَمَّا فَرَغَا مِنْ سَحُورِهِمَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصَّلَاةِ فَقُلْنَا لِأَنَسٍ كَمْ كَانَ بَيْنَ فَرَاغِهِمَا مِنْ سَحُورِهِمَا وَدُخُولِهِمَا فِي الصَّلَاةِ قَالَ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ الرَّجُلُ خَمْسِينَ آيَةً
Esan digu [Abdul Wahhab] [Sa'id] [Qatadah] [Anas bin Malik]-tik [Anas bin Malik], sallallaahu'alaihi wasallam profetak eta Zaid bin Thabit sahur izan zutela. Sahur ondoren, sallallaahu'alaihi wasallam Profeta zutitu zen otoitz egitera. Beraz, guk - Radliyallahu'anhum-eko lagunek - esan genion Anasi, zenbat denbora da sahur eta otoitz arteko denbora? Erantzun zuen; berrogeita hamar bertso irakurtzen dituen pertsona baten tamainakoa.