Imam Ahmad : 12848

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ وَصَفَ لَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي بِنَا فَرَكَعَ فَاسْتَوَى قَائِمًا حَتَّى رَأَى بَعْضُنَا أَنَّهُ قَدْ نَسِيَ ثُمَّ سَجَدَ فَاسْتَوَى قَاعِدًا حَتَّى رَأَى بَعْضُنَا أَنَّهُ قَدْ نَسِيَ ثُمَّ اسْتَوَى قَاعِدًا

Isinalaysay sa amin [Hasyim] ay isinaysay sa amin [Sulaiman] mula kay [Tsabit] na nagsabi, [Si Anas Bin Malik] ay minsang inilarawan ang panalangin ng Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam, pagkatapos ay tumayo siya at nanalangin na pinangunahan kami, yumuko siya nang lubusan hanggang sa inakala naming nakalimutan na niya, pagkatapos ay nagpatirapa nang perpekto hanggang sa inakala naming nakalimutan na niya, pagkatapos ay umupo nang lubusan.