Imam Ahmad : 12834

حَدَّثَنَا سَيَّارٌ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي دَخَلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَضَاءَ مِنْ الْمَدِينَةِ كُلُّ شَيْءٍ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَظْلَمَ مِنْ الْمَدِينَةِ كُلُّ شَيْءٍ وَمَا فَرَغْنَا مِنْ دَفْنِهِ حَتَّى أَنْكَرْنَا قُلُوبَنَا

Det er blevet fortalt os, at [Sayyarah] har fortalt os, at [Ja'far] har fortalt os [Tsabit] fra [Anas bin Malik] sagde: Den dag, Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam kom ind i byen Medina, blev alt, der eksisterede, strålende, hvorimod den dag, Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam døde, blev alt mørkt igen, og vi afsluttede ikke hans begravelse sallallahu'alaihi wasallam, før vi følte os 'mindre trygge' i vores egne hjerter.