Imam Ahmad : 12819

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاوَرَ النَّاسَ يَوْمَ بَدْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِيَّانَا تُرِيدُ فَقَالَ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لَأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَرْكِ الْغِمَادِ فَعَلْنَا فَشَأْنَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ فَانْطَلَقَ حَتَّى نَزَلَ بَدْرًا وَجَاءَتْ رَوَايَا قُرَيْشٍ وَفِيهِمْ غُلَامٌ لِبَنِي الْحَجَّاجِ أَسْوَدُ فَأَخَذَهُ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلُوهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَأَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا أَبُو سُفْيَانَ فَلَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذِهِ قُرَيْشٌ وَأَبُو جَهْلٍ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ قَدْ جَاءَتْ فَيَضْرِبُونَهُ فَإِذَا ضَرَبُوهُ قَالَ نَعَمْ هَذَا أَبُو سُفْيَانَ فَإِذَا تَرَكُوهُ فَسَأَلُوهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ مِنْ عِلْمٍ وَلَكِنْ هَذِهِ قُرَيْشٌ قَدْ جَاءَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَانْصَرَفَ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَتَضْرِبُونَهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَدَعُونَهُ إِذَا كَذَبَكُمْ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ فَوَضَعَهَا فَقَالَ هَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ غَدًا وَهَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى فَالْتَقَوْا فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَوَاللَّهِ مَا أَمَاطَ رَجُلٌ مِنْهُمْ عَنْ مَوْضِعِ كَفَّيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ وَقَدْ جَيَّفُوا فَقَالَ يَا أَبَا جَهْلٍ يَا عُتْبَةُ يَا شَيْبَةُ يَا أُمَيَّةُ قَدْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَكُمْ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا فَقَالَ لَهُ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَدْعُوهُمْ بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ وَقَدْ جَيَّفُوا فَقَالَ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ غَيْرَ أَنَّهُمْ لَا يَسْتَطِيعُونَ جَوَابًا فَأَمَرَ بِهِمْ فَجُرُّوا بِأَرْجُلِهِمْ فَأُلْقُوا فِي قَلِيبِ بَدْرٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ بَلَغَهُ إِقْبَالُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ إِيَّانَا تُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبِحَارَ لَأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَرْكِ الْغِمَادِ قَالَ فَذَكَرَ عَفَّانُ نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الصَّمَدِ إِلَى قَوْلِهِ فَمَا أَمَاطَ أَحَدُهُمْ عَنْ مَوْضِعِ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

ay nagsabi sa amin [Abdushamad] ay nagsabi sa amin [Hammad] mula kay [Tsabit] mula kay [Anas], si Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam ay nakipag-usap sa kanyang mga kaibigan bago ang labanan sa Badr. Nagbigay ng opinyon si Abu Bakr, ngunit ito ay tinanggihan. Nangatuwiran si Umar, ngunit tinanggihan. Kaya't sinabi ng Ansar, O Sugo ng Allah, ano ang kailangan mo mula sa amin! Agad na ipinarating ni Miqdad Bin Al-Aswadi ang kanyang mga iniisip, O Sugo ng Allah, na ang aking kaluluwa ay nasa Kanyang mga kamay, kung uutusan mo kaming pumasok sa dagat kasama ang aming mga kabayo, papasok kami rito, kung uutusan mo kaming basagin ang aming mga puso kay Barkil Ghimad, gagawin namin ito ayon sa iyong mga utos. Kaya tinawag ni Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam ang kanyang mga kasama at umalis patungong Badr. Pagkatapos ay dumating ang mga kamelyo ng Quraysh, kabilang ang isang binata mula sa tribo ni al-Hajjaj Aswad. Nahuli siya ng mga kasama ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam at tinanong tungkol sa kalagayan ni Abu Sufyan at ng kanyang mga kasama. Sumagot siya, "Tungkol kay Abu Sufyan, hindi ko alam, ngunit sa pagkakaalam ko ay dumating na ang mga Quraysh, kabilang sina Abu Jahal at Umayyah bin Khalaf. Binugbog siya ng mga Kasamahan sa pag-asang makasagot siya ng, "Oo, hayaan mong ipakita ko sa iyo si Abu Sufyan." Pagkatapos ay iniwan siya ng mga Kasamahan at tinanong siya tungkol kay Abu Sufyan, ngunit sumagot pa rin siya, "Hindi ko alam tungkol kay Abu Sufyan, ngunit alam kong dumating na ang mga Quraysh." Nang panahong iyon, ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nagdarasal, pagkatapos ay natapos at nagsabi, "Patuloy mo siyang binubugbog kahit na siya ay tapat, at iniiwan mo siya kung siya ay nagsisinungaling sa iyo." Pagkatapos ay ikinumpas ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ang kanyang kamay at sinabi, "Ito ang lugar kung saan pinatay si ganito at ito ang lugar kung saan papatayin si ganito bukas, kung loloobin ng Allah Ta'ala." Pagkatapos ay naganap ang labanan at winasak sila ng Allah 'Azza wa Jalla. Sumpa man sa Allah, walang isa man sa mga kaaway ang naalis sa lugar na iyon. Ang Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nagpahiwatig. Wasallam. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi, "Tiningnan ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam ang kanyang mga kaaway na namatay pagkalipas ng tatlong araw at sila ay nabubulok na. Pagkatapos ay sinabi (Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam), "O Abu Jahl, o 'Utbah, O Shaybah, O 'Umayyah, talagang natupad mo ba ang ipinangako ng iyong Panginoon?, dahil talagang natupad ko ang ipinangako ng aking rabbi." Tinanong ni 'Umar (ang Propeta sallallaahu'alaihi wasallam), O Rasulullah, tinawag mo ba siya pagkalipas ng tatlong araw at sila ay nabulok na?" Sumagot siya, "Hindi mo narinig ang sinabi ko gaya ng narinig nila, ngunit hindi nila ito masagot." Pagkatapos ay kinaladkad sila gamit ang kanilang mga paa at itinapon sa balon ng Badr. Matapos sabihin sa amin [si 'Affan] ay sinabi sa amin [si Hammad] mula kay [Tsabit] mula kay [Anas], ang Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam nang marinig niya ang pagdating ni Abu Sufyan, nagbigay si Abu Bakr ng kanyang opinyon, pagkatapos ay tinanggihan ito. Pagkatapos ay nagbigay si 'Umar ng kanyang opinyon at tinanggihan din ito. Kaya't sinabi ni Sa'ad bin Ubadah, ano ang kailangan mo mula sa amin, O Sugo ng Allah, Na sa pamamagitan ng Kanyang kamay ang aking kaluluwa ay nasa Kanyang kamay, kung uutusan mo kaming pumasok sa dagat kasama ang aming mga kabayo ay papasok kami rito, kung uutusan mo kaming sirain ang aming mga puso hanggang sa sinabi ni Barkil Ghimad,...... (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu), pagkatapos ay binanggit ni 'Affan ang parehong editoryal ng hadith ni Abdushamad hanggang sa mga salitang, "Hindi pinalampas ng mga biktima ang lugar na ipinakita sa kamay ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam."