Imam Ahmad : 12793
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي الْعُمَرِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أُمَّ يَحْيَى قَالَتْ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ مَاتَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ فَصَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ أَبُو طَلْحَةَ خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُمُّ سُلَيْمٍ خَلْفَ أَبِي طَلْحَةَ كَأَنَّهُمْ عُرْفُ دِيكٍ وَأَشَارَ بِيَدِهِ
Esan digu [Hammad bin Kholid], esan digu [Abdullah, hots, al-'Umari], esan du: Entzun dut [Umu Yahya] esaten, Entzun dut [Anas bin Malik] esaten, Abu Thalhah-ren semea hil zen, Profeta sallallaahu'alaihi wasallam berehala otoitz egin zuen, Abu Talhallatheahuh-ek atzean gelditu zen salla - wasallam- eta Umu Sulaim Abu Talhah atzetik, eta «oilarraren orraziak» balira bezala ziruditen eta -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- eskuekin keinua egin zuen.