Imam Ahmad : 12516

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي فِي بَيْتِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَاطَّلَعَ فِي الْبَيْتِ وَقَالَ عَفَّانُ فِي بَيْتِهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَسَدَّدَهُ نَحْوَ عَيْنَيْهِ حَتَّى انْصَرَفَ

Безгә [Бәхз] һәм [Аффан] әйтте, безгә [Хәммәд бин Сәләмә] безгә [Исхак бин Абдулла бин Әбү Талха]га [Әнәс] әйтте, Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам өендә намаз укый иде, һәм берәү килеп өйгә карады. Әффан, өенә карады, аннары Аллаһның пәйгамбәре саллаһу галәйһи вәссәлам тоткычыннан ук алды һәм аны аның күзләренә аткан, ул киткәнче.