Imam Ahmad : 12516

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي فِي بَيْتِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَاطَّلَعَ فِي الْبَيْتِ وَقَالَ عَفَّانُ فِي بَيْتِهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَسَدَّدَهُ نَحْوَ عَيْنَيْهِ حَتَّى انْصَرَفَ

Al à contât [Bahz] e [Affan] al à dit, al à contât [Hammad bin Salamah] al à contât [Ishaq Bin Abdullah Bin Abu Thalhah] di [Anas], il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al jere daûr a preâ in cjase sô e cualchidun al vignì e al sburtà un sguard a cjase. 'Affan al disè, sburtant la sô cjase, daspò il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al cjapà une frece dal so tignidôr e la pontà sul so voli fin che nol le vie.