Imam Ahmad : 12509

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ أَبُو الْأَسْوَدِ الْعَمِّيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ هَوَازِنَ جَاءَتْ يَوْمَ حُنَيْنٍ بِالصِّبْيَانِ وَالنِّسَاءِ وَالْإِبِلِ وَالنَّعَمِ فَجَعَلُوهُمْ صُفُوفًا يُكَثِّرُونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا الْتَقَوْا وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عِبَادَ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ قَالَ عَفَّانُ وَلَمْ يَضْرِبُوا بِسَيْفٍ وَلَمْ يَطْعَنُوا بِرُمْحٍ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ مَنْ قَتَلَ كَافِرًا فَلَهُ سَلَبُهُ فَقَتَلَ أَبُو طَلْحَةَ يَوْمَئِذٍ عِشْرِينَ رَجُلًا وَأَخَذَ أَسْلَابَهُمْ قَالَ وَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ضَرَبْتُ رَجُلًا عَلَى حَبْلِ الْعَاتِقِ وَعَلَيْهِ دِرْعٌ فَأُجْهِضْتُ عَنْهُ فَانْظُرْ مَنْ أَخَذَهَا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنَا أَخَذْتُهَا فَأَرْضِهِ مِنْهَا وَأَعْطِنِيهَا قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ أَوْ سَكَتَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ لَا وَاللَّهِ لَا يُفِيئُهَا اللَّهُ عَلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِهِ وَيُعْطِيكَهَا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ صَدَقَ عُمَرُ قَالَ وَكَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَعَهَا خِنْجَرٌ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ مَا هَذَا مَعَكِ قَالَتْ اتَّخَذْتُهُ إِنْ دَنَا مِنِّي بَعْضُ الْمُشْرِكِينَ أَنْ أَبْعَجَ بِهِ بَطْنَهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا تَسْمَعُ مَا تَقُولُ أُمُّ سُلَيْمٍ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْتُلْ مَنْ بَعْدَنَا مِنْ الطُّلَقَاءِ انْهَزَمُوا بِكَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ كَفَانَا وَأَحْسَنَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ وَجَمَعَتْ هَوَزِانُ وَغَطَفَانُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمْعًا كَثِيرًا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي عَشْرَةِ آلَافٍ أَوْ أَكْثَرَ وَمَعَهُ الطُّلَقَاءُ فَجَاءُوا بِالنَّعَمِ وَالذُّرِّيَّةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Al à contât [Bahz Bin Asad Abu Al-Aswad Al-'Ami] al à contât [Hammad Bin Salamah] al à contât [Ishaq Bin Abdullah Bin Abu Tholhah] di [Anas Bin Malik], i Bani Hawazin a son vignûts ae bataie di Hunain puartant i lôr fîs e lis lôr feminis. A ju cjaparin dentri par aumentâ il numar di trupis che a atacavin il Rasulullah. Cuant che a ju cjatarin, i musulmans a scaparin vie come che al diseve Allah ‘azza wajalla. Duncje il Rasulullah al esclamà: ‘O servidôr di Allah, o soi un servidôr di Allah e dal So messazîr! O popul Ansar, o soi un servidôr di Allah e dal So apuestul’. Duncje Allah al sconfit i politeiscj. Affan al disè, ven a stâi cence spadis e cence frecis. Alore il Rasulullah Sallam al disè: ‘Cui che in chel dì al cope un infedel, par lui al è l’ecuipament che al dopre’, Abu Talha in chel dì al podeve copâ vincj oms e cjapâ il butin. -Anas Bin Malik radhiyallahu’anhu- al à dit, Abu Qatadah al à dit, O Messazîr di Allah, o ai copât un cuntune cuarde e al veve metût sù une armadure, daspò o lu ai gjavât vie, duncje controlâ cui che lu à cjapât. Alore cualchidun si alçà e al disè: O ai cjapât la armadure, o Messazîr di Allah, duncje damile. -Anas Bin Malik al à dit, se i fo domandât alc, al lu dave o almancul al tacà a zirâ. Duncje il Rasulullah al tacà a zirâ, daspò Omar al disè, par il ben di Allah, no! Allah nol darà il spoi di vuere ai Siei leons e al ju darà a te, cussì il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al ridè e al disè: ''Umar al veve reson'. -Anas Bin Malik al disè, intant che Umm Sulaim e puartave un pugnaç fin che Abu Talhah al domandà: ce che tu puartis? . Al rispuindè, O ai puartât chest pugnal, cu la intenzion che se o cjati un politeist, o lu sburtarès intal stomi, daspò Abu Talhah al disè, O Messazîr di Allah, o âs sintût ce che e à dit Umm Sulaim? Umm Sulaim e disè, o Messazîr di Allah, dopo di chest, copâ ducj chei che a scapin de vuere dai presonîrs liberâts. Il Rasulullah al à dit: “Invezit, Allah al è stât avonde e al à fat il ben a nô, o Umm Sulaim? '. Al à contât [Affan] al à contât [Sulaim Bin Akhdlar], al à dit, al à contât [Ibn 'Aun] al à dit, al à contât a mi [Hsyam Bin Zaid Bin Anas] di [Anas] cuant che la vuere di Hunain e cjapà dongje il popul Hawazin e Ghathafan al atacave cun Rasulhiullah Walla Alaihi Wasallam dîs mila o plui. In chê vuere, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al cjapà dentri i presonîrs che a jerin stâts liberâts, daspò il nemì al vignì cul so besteam e lis lôr fameis, daspò al menzonà il hadith.