Imam Ahmad : 12509

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ أَبُو الْأَسْوَدِ الْعَمِّيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ هَوَازِنَ جَاءَتْ يَوْمَ حُنَيْنٍ بِالصِّبْيَانِ وَالنِّسَاءِ وَالْإِبِلِ وَالنَّعَمِ فَجَعَلُوهُمْ صُفُوفًا يُكَثِّرُونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا الْتَقَوْا وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عِبَادَ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ قَالَ عَفَّانُ وَلَمْ يَضْرِبُوا بِسَيْفٍ وَلَمْ يَطْعَنُوا بِرُمْحٍ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ مَنْ قَتَلَ كَافِرًا فَلَهُ سَلَبُهُ فَقَتَلَ أَبُو طَلْحَةَ يَوْمَئِذٍ عِشْرِينَ رَجُلًا وَأَخَذَ أَسْلَابَهُمْ قَالَ وَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ضَرَبْتُ رَجُلًا عَلَى حَبْلِ الْعَاتِقِ وَعَلَيْهِ دِرْعٌ فَأُجْهِضْتُ عَنْهُ فَانْظُرْ مَنْ أَخَذَهَا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنَا أَخَذْتُهَا فَأَرْضِهِ مِنْهَا وَأَعْطِنِيهَا قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ أَوْ سَكَتَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ لَا وَاللَّهِ لَا يُفِيئُهَا اللَّهُ عَلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِهِ وَيُعْطِيكَهَا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ صَدَقَ عُمَرُ قَالَ وَكَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَعَهَا خِنْجَرٌ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ مَا هَذَا مَعَكِ قَالَتْ اتَّخَذْتُهُ إِنْ دَنَا مِنِّي بَعْضُ الْمُشْرِكِينَ أَنْ أَبْعَجَ بِهِ بَطْنَهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا تَسْمَعُ مَا تَقُولُ أُمُّ سُلَيْمٍ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْتُلْ مَنْ بَعْدَنَا مِنْ الطُّلَقَاءِ انْهَزَمُوا بِكَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ كَفَانَا وَأَحْسَنَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ وَجَمَعَتْ هَوَزِانُ وَغَطَفَانُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمْعًا كَثِيرًا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي عَشْرَةِ آلَافٍ أَوْ أَكْثَرَ وَمَعَهُ الطُّلَقَاءُ فَجَاءُوا بِالنَّعَمِ وَالذُّرِّيَّةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

আমাক কৈছে [বাহজ বিন আছাদ আবু আল-আছৱাদ আল-আমীয়ে] আমাক কৈছে [হাম্মাদ বিন চালামাহে] আমাক [ইছাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু থোলহাহ] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে, বানি হাৱাজিনে হুনাইনৰ যুদ্ধলৈ আহিছিল নিজৰ সন্তান, পত্নী, উট আৰু পশুধনক শাৰী পাতি আনি। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক আক্ৰমণ কৰাত সৈন্যৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিবলৈ তেওঁলোকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁলোকক লগ পাইছিল, তেতিয়া আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই কোৱাৰ দৰে মুছলমানসকলে পলাই গৈছিল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উচ্চাৰণ কৰিলে, ‘হে আল্লাহৰ বান্দা, মই আল্লাহৰ বান্দা আৰু তেওঁৰ ৰাছুল! হে আনছাৰ, মই আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ বান্দা’। গতিকে আল্লাহে মুশ্বৰিক সকলক পৰাস্ত কৰিলে। আফফানে ক’লে, অৰ্থাৎ তৰোৱাল নোহোৱাকৈ আৰু কাঁড় নোহোৱাকৈ। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘যি কোনোৱে সেইদিনা কাফিৰক হত্যা কৰে, তেওঁৰ বাবেই তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা সঁজুলি’, সেইদিনা আবু তালহাই বিশজন মানুহক হত্যা কৰি লুটপাত লাভ কৰিব পাৰে। -আনাছ বিন মালিক ৰাধিয়াল্লাহুআনহু- ক’লে, আবু কাতাদাহে ক’লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই কাৰোবাক ৰছীৰে হত্যা কৰিলোঁ আৰু তেওঁ কৱচ পিন্ধি আছিল, তাৰ পিছত মই তেওঁক আঁতৰাই দিলোঁ, গতিকে কোনে লৈ গ’ল পৰীক্ষা কৰক। তেতিয়া কোনোবাই থিয় হৈ ক’লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই কৱচটো লৈ গ’লোঁ, গতিকে মোক দিয়া। -আনাছ বিন মালিক ৰাধিয়াল্লাহুআনহু- ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহুলাইহি ৱাছলাম, যদি তেওঁক কিবা এটা বিচৰা হয় তেন্তে তেওঁ দিলে বা অন্ততঃ তেওঁ মৌন হৈ থাকে। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম মৌন হৈ পৰিল, তাৰ পিছত উমৰে ​​ক’লে, আল্লাহৰ স্বাৰ্থত, নকৰিব! আল্লাহে যুদ্ধৰ লুটপাত তেওঁৰ সিংহক নিদিয়ে আৰু তোমালোকক নিদিয়ে, গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে হাঁহি হাঁহি ক'লে, ''উমৰে ঠিকেই কৈছিল'। -আনাছ বিন মালিক ৰাধিয়াল্লাহুআনহু- ক’লে, উম চুলাইমে ডেগাৰ লৈ থকাৰ সময়তে আবু তালহাহে সুধিলে: আপুনি কি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছে? তেওঁ উত্তৰ দিলে, মই এই খঞ্জৰটো লৈ আহিছো, এই উদ্দেশ্যেৰে যে যদি মই কোনো মুশ্বৰিক লগ পাওঁ, তেন্তে তেওঁৰ পেটত ছুৰীৰে আঘাত কৰিম, তেতিয়া আবু তালহাহে ক’লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি উম চুলাইমে কোৱা কথা শুনিছেনে? উম্ম চুলাইমে ক’লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ইয়াৰ পিছত মুক্ত বন্দীসকলৰ পৰা যুদ্ধৰ পৰা পলায়ন কৰা যিকোনো ব্যক্তিক হত্যা কৰা’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহে যথেষ্ট হৈছে আৰু আমাৰ ভাল কাম কৰিছে হে উম্ম চুলাইম?’। আমাক কৈছে [আফফানে] আমাক কৈছে [চুলাইম বিন আখদলাৰে], কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনে আউনে] কৈছে, মোক [আনাছ]ৰ পৰা [হিছ্যাম বিন জাইদ বিন আনাছ] কৈছে যেতিয়া হুনাইন যুদ্ধই হাৱাজিনক গোটাইছিল আৰু ঘথাফান লোকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামক ৰাছুলুল্লাহৰ সৈতে থকাৰ সময়ত এটা বৃহৎ সৈন্যবাহিনীৰে আক্ৰমণ কৰিছিল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম দহ হাজাৰ বা তাতকৈ অধিক। সেই যুদ্ধত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মুক্ত হোৱা বন্দীসকলক জড়িত কৰিছিল, তাৰ পিছত শত্ৰুৱে তেওঁলোকৰ পশুধন আৰু পৰিয়াল লৈ আহিছিল, তাৰ পিছত হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।